Παιχνίδι με τον Σάμυ στο studio Vis Motrix

Την ώρα που ξεκίνησα να γράφω αυτό το κείμενο για την νέα performance της ομάδας χορού Vis Motrix «Παίζοντας με τον Σάμυ» ένιωθα ακόμα έντονα ζωντανές τρεις από τις βασικές ανθρώπινες αισθήσεις, αυτές της όσφρησης, της αφής και της γεύσης, μεταφρασμένες είτε στη μυρωδιά μιας παιδικής κολώνιας, την αίσθηση μιας κρέμας, είτε στη γεύση μιας παλιάς καραμέλας βουτύρου! Κι αυτό γιατί στη νέα αυτή performance-και προσοχή! όχι παράσταση- ο Κ.Γεράρδος και ο Σ.Πατιερίδης βάλθηκαν να μας τις ξυπνήσουν, ή καλύτερα να τις αφυπνίσουν, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Βασισμένη στο έργο: «κομμάτι μονολόγου» του Σάμουελ Μπέκετ, το γνωστό στα χορευτικά δρώμενα της πόλης πλέον ντουέτο, σε μια πρωτότυπη σκηνοθεσία του Άρη Τσαμπαλίκα ,μας γέμισαν στην τελευταία τους παράσταση την Κυριακή 29 του Γενάρη με απρόσμενη συγκίνηση και νοσταλγία. ‘Εχοντας ως βασικούς άξονες τον έρωτα, τον φόβο και τη μνήμη, οι δύο χορευτές γίνονται παιδιά και αποκτούν παιδιά, καλώντας μας σε ένα παιχνίδι-ταξίδι με στόχο να ερεθίσουν τις μνήμες μας, παιδικές και μη. Και το πετυχαίνουν!

Γλυκό και κυρίως άμεσο όσο ποτέ, το «Παίζοντας με τον Σάμυ» σου αφήνει την αίσθηση ότι κατά έναν τρόπο συμμετείχες και εσύ στο concept των ερμηνευτών, με τη βοήθεια ενός μουσικού background να ταλαντεύεται μεταξύ των αδερφών Cocorosie, μέχρι την οικεία φωνή του Θανάση Παπακωνσταντίνου.

Στο υπόγειο των Νέων Μορφών όπου στεγάζεται τα τελευταία χρόνια το studio Vis Motrix –το οποίο και σε προδιαθέτει από μόνο του ως χώρος για πειραματικές και άλλες εκφράσεις – συμβαίνει κάτι. Να είσαι εκεί.

Ειρήνη Καραχρήστου