THE SILENCE OF THE SUN AND THE RHYTHM OF THE RAIN ALEX PUDDU & THE BUTTERFLY COLLECTORS April rec/Penguin 30/3/2006

Η περίπτωση ενός Ιταλού που ζειμόνιμα στη Δανία σας φαίνεται ενδιαφέρουσα; Δεν ξέρω, δεν απαντώ είναι μια καλή απάντηση. Αλλά για αυτό σας γράφω αυτά τα σχόλια για να ξέρετε αν σας ρωτήσουν ποτέ (που σας το εγγυώμαι δεν θα σας ρωτήσουν) να έχετε να πείτε «δεν ξέρω πολλούς Ιταλούς, πόσο μάλλον μετανάστες στη Δανία….εκτός από τον ALEX PUDDU ! Και αυτός είναι φοβερός.». Μπορεί να σας το ρωτήσουν σε τηλεπαιχνίδι; Μόνη πιθανότητα σε αυτό Τοις Μετρητοίς με τον Παπαδόπουλo, που εκεί ρωτά κάτι τέτοια κουφά (παρεμπιπτόντως έμαθα πως ο Παναθηναϊκός όταν πρωτοϊδρύθηκε το 1908 …φορούσε κόκκινα…).

Αν με τα παιχνίδια δεν είστε φαν, και ούτε καν Trivial δεν έχετε σε καμιά ντουλάπα, τότε μετά το αντί προλόγου, ελάτε εδώ. Αυτό εδώ το album THE SILENCE OF THE SUN AND THE RHYTHM OF THE RAIN είναι το 2^ο του Alex (είδες οικειότητα, αν και μόνο στο internet τον τσέκαρα. Πριν συμμετείχε στους Puddu Verano…λέει το google).

Εδώ έχουμε οκτώ όντως όμορφα κομμάτια. Με αρκετή soul-jazz διάθεση, με συνθέσεις που θα τις χαρακτήριζες και λίγο folk, αρκετά περισσότερα ατμοσφαιρικά στοιχεία, ώστε να σου θυμίζουν τους Pink Floyd, λίγο σκοτεινά ώστε να σκέφτεσαι (εντάξει στιγμιαία μόνο) τους Massive Attack, αρκετά μελωδικά (εδώ δεν σκέφτηκα τίποτε, μου άρεσαν τα κομμάτια). Υπάρχουν επίσης πολύ όμορφα φωνητικά, με τέμπο σε όλα σχεδόν τα τραγούδια, διάσπαρτα πνευστά, κλπ, κλπ.

Αυτό που με κέρδισε είναι η μαεστρία ώστε αυτά όλα να μην ακούγονται κοινότυπα (όχι τα σχόλια μου, αυτά σίγουρα είναι, για τα κομμάτια λέω) και να μην είναι «φλώρικα». Διαβάζοντας πως όλα αυτά τα έγραψε στο σπίτι του, ενισχύει αυτό το folk ύφος, όπου κάποιος καταθέτει τις σκέψεις του και τις ιδέες του.

Νομίζω ότι με το 1^ο κιόλας κομμάτι, το Black Birds Of Dawn, ο ήχος και ο ρυθμός σε κερδίζουν. Πολύ καλά τραγούδια είναι επίσης το ομώνυμο και το Times and Places, όπου με πίστη στην αγάπη αναμένει να έρθει ο χιονάνθρωπος, καθώς και το Walking Through The Cornfields. Αν και οι συνθέσεις είναι τόσο γεμάτες και φροντισμένες είναι σίγουρο πως θα ακούγονταν πολύ ευχάριστα ακόμη και αν ήταν unplugged.

Χωρίς να γίνει ποτέ μελαγχολικό, το album εκπέμπει νοσταλγία και ευαισθησία, διατηρώντας ένα alternative προφίλ, το οποίο αδυνατώ να σας το περιγράψω, αλλά απλά σας επισημαίνω πως αξίζει σίγουρα ο κόπος να το ακούσετε. Πριν το Πάσχα αναμένεται το καινούριο single όπου διασκευάζει και το under the milky way των Church!

Κυριάκος Σκορδάς