Και καθώς ο χειμώνας πλησιάζει όλο και πιο πολύ και η θέρμανση στην πολυκατοικία μου ακόμα δεν έχει ενεργοποιηθεί, ο Chris Herbert θα αναλάβει να βοηθήσει την κατάσταση. Mezzotint είναι μια μέθοδος εκτύπωσης σε μεταλλικές πλάκες ή κάτι τέτοιο τέλοσπάντων και το ντεμπούτο του Chris αποσκοπεί στο ίδιο: να αποτυπώσει αργά και σταθερά εικόνες στο μυαλό σας. Η Κranky ξέρει από αργό-αργόσυρτο-θανατηφόρο drone-ambient οπότε αυτός εδώ ο δίσκος απευθύνεται σε όσους ξέρουν τον τομέα καλά. Ηχογραφήθηκε με ένα παλιό pc, ένα mini disc και ένα μισοχαλασμένο delay, οπότε καταλαβαίνετε το lo-fi κλίμα της υπόθεσης. Από εκεί και πέρα τα πράγματα είναι γνωστά και συνηθισμένα: μικροθόρυβοι, clicks & pops σα χαλασμένο βινύλιο, αργές ατμόσφαιρες, σκόρπιες μελωδίες, μπλινκ, μπλανκ, blank γενικά κλίμα και κάντο μόνος σου αισθητική. Φαίνεται και από το εξώφυλλο. Επειδή όμως στο ambient όπως και να το κάνεις άσχημο αποτέλεσμα σπάνια θα έχεις, (υπάρχουν προγράμματα που με υπερβολικό τέντωμα του ήχου φτιάχνουν τέτοια κομμάτια στο άψε σβήσε, βάζεις ένα δευτερόλεπτο δείγμα και στο τραβάει στα δέκα λεπτά, έτοιμο το drone! οπότε και με λίγα εφφέ από πάνω έγινες αμέσως πειραματιστής μουσικός!!!) το mezzotint πετυχαίνει τον σκοπό του, σε βάζει στο κλίμα και ειδικά το let’s get boring που κλείνει τον δίσκο, όχι βαρετό δεν είναι αλλά κάνει όλα τα άλλα κομμάτια να φαίνονται σαν ένα ταξίδι που αξίζει εντέλει για τον προορισμό του και όχι για την διαδρομή. Από τα δώδεκα κομμάτια τα εφτά μόνο έχουν τίτλους (ένα δε ονομάζεται Ηorse Latitudes, τίτλος που υπάρχει και στο Strange Days των Doors), ελαχιστοποίηση και στην ονομασία των κομματιών πέρα από αυτή των ήχων. Για φανατικούς καταναλωτές μόνο. Οι υπόλοιποι πάρτε το τελευταίο Biosphere.

Γιώργος Γoργογέτας