 |
|
|
|
23
|
Περιγράφοντας συνοπτικά τους Blonde Redhead θα έλεγες ότι είναι ένα συγκρότημα που παίζει μουσική με σκοπό την περιήγηση στο αχανές εύρος του ανθρώπινου συναισθηματικού κόσμου.
Ξεκινάει από το μηδέν και παραδομένο, με τα χέρια ψηλά, διατρέχει κόσμους που διακρίνονται από έντονα μελαγχολικά και “δύσβατα” μονοπάτια.
Έχοντας πάντα σαν μέτρο σύγκρισης τις προηγούμενες δουλειές τους (και ιδιαίτερα το “Misery is a Butterfly”), το “23” αποτελεί ένα αρκετά παράτολμο βήμα, με το οποίο προσπαθούν να αποπροσανατολιστούν από την αρχική τους κατεύθυνση. Παρεκκλίνουν δηλαδή, των έντονων συναισθηματικών τους φορτίσεων και ανακαλύπτουν και άλλες πλευρές του μουσικού τους ταλέντου.
Αυτή τη φορά, το παίξιμο των κομματιών φανερώνει ότι πλέον ήγγικεν η ώρα του να εκφραστούν μέσα από κάτι περισσότερο εύθυμο, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι έχουν αποχωριστεί και τις παλιές τους συνήθειες.
Ούτως ή άλλως, είναι δύσκολο να αλλάζεις εντελώς τις αρχικές σου αντιλήψεις, προκειμένου να προσεγγίσεις κάτι άλλο, χωρίς να αφήνεις τα σημάδια τους στο νέο σου εαυτό.
Η Kazu Makito εξαπολύει τα αιθέρια φωνητικά της, για να μας συνεπάρει παρέα με τους διακριτικούς θορύβους-μελωδίες, αλά Sonic Youth, My Bloody Valentine. Οι κιθάρες και οι ενορχηστρώσεις, ρέπουν γενικά προς πειραματικές, post-rock κατευθύνσεις, αναδίδοντας ευχάριστες ατμόσφαιρες.
Αξίζει φυσικά να σημειωθεί ότι τη παραγωγή του δίσκου έχει αναλάβει ο Alan Moulder, γνωστός και από τη προϋπηρεσία του στους Smashing Pumpkins και τους Nine Inch Nails.
Σε γενικές γραμμές, οι Blonde Redhead προσπαθούν διακριτικά να αποποιηθούν το παρελθόν τους... αναζητώντας μια νέα αλήθεια, μια άλλη πλευρά του εαυτού τους.
Με το “23”, ακροβατούν σε νέους ορίζοντες, για να δώσουν προς τα έξω ένα ακόμη πιο προσιτό και εύθυμο αποτέλεσμα. Ο δίσκος αντικατοπτρίζει αυτή τους τη προσπάθεια και σίγουρα επιφυλάσσει ακόμη περισσότερες εμπνευσμένες στιγμές για το μέλλον.
Χάρης Αποστολόπουλος
harrys88@hotmail.com
Χάρης Αποστολόπουλος |
Foreign Office
