NO, VIRGINIA... THE DRESDEN DOLLS ROADRUNNER 6/8/2008

Στο εσώφυλο υπάρχει ένα σκίτσο: Μια φιγούρα κρατά ένα παγωτό… το οποίο μάλλον δεν το θέλει και αυτό λιώνει και σχηματίζει κάτω ένα σχήμα καρδιάς (α ρε λιωμένο παγωτό ξανά στην επικαιρότητα). Απέναντι μια άλλη φιγούρα λιώνει από τη ζέστη, ο ιδρώτας τρέχει από παντού και κρατά με αγωνία στο χέρι του μια καρδούλα. Αντιπαράθεση σουρεαλισμού, με πράγματα που οι άλλοι ζητάνε από εμάς και με πράγματα που έχουμε και δεν θέλουμε εμείς;

Άσε τις φιγούρες και πες μας για το δίσκο:

Τρίτο άλμπουμ για το ενδιαφέρον ντουέτο των THE DRESDEN DOLLS . Τα καινούρια κομμάτια των Amanda Palmer και David Bason είναι μόλις 5, ενώ υπάρχουν ακυκλοφόρητα καικάποια b-sides. Σύνολο 11 κομμάτια. Λογικά θα το βρείτε σε καλή τιμή (εγώ το αγόρασα 12 ευρώπουλα).

Το πιανάκι έχει την τιμητική από ένα συγκρότημα που φλερτάρει με επιτυχία με την avant garde, παραπέμποντας σε γερμανική σχολή…Τζαζοβόλτες με μπαλάντες και ξεχωριστά γυναικεία φωνητικά. Επιθετικές αναλαμπές με φορτωμένες συνθέσεις. Πιθανόν να μην βρείτε τόσο ιντελεκτουέλ στοιχεία όσο το 1^ο τους μεγάλο δίσκο, μπορεί κάπου να σας φανεί και πιο ποπ από όσο περιμένατε. Μελαγχολικά βήματα στο gardener ακόμα πιο μελό και σπαρακτικά στο boston (ρε σημαντήρα και κάποιος άλλος λέει καλά ένα κομμάτι με boston, Ηπειρώτης είναι;).

Στα highlights του δίσκου ανήκει ασφαλώς η διασκευή τους στο τραγούδι Pretty In Pink των Psychedelic Furs. Η δυνατή εντύπωση της φωτογραφίας του εξωφύλλου και του εσωφύλλου σε σπρώχνουν στη μουσική ενός καμπαρέ και αναρωτιέσαι αν η Νικόλ Κίντμαν θα μπορούσε να τραγουδήσει κάτι δικό τους αν ξανάβγαζε το μουλέν ρούζ. Από την άλλη όμως δεν μπορείς να κρύψεις πως σε κάποια σημεία θυμήθηκες και τη Σούζυ ή τους Cobra killer!

Καταλήγοντας οι ενορχηστρώσεις, η παρουσία των πλήκτρων και τα πολύ καλά φωνητικά δίνουν αξία και καθιστούν αυτήν την κυκλοφορία ως αξιοσέβαστη.

Κυριάκος Σκορδάς