THROUGH PAINFUL LANES ALKEMYST NIGHTMARE RECORDS 29/9/2008

Φαίνεται πως θα το ράψω και δε θα γκρινιάξω πάλι για τη μετριότητα της φετινής χρονιάς αφού τελευταία έχουν αρχίσει να πέφτουν στα χέρια μου καλά πράγματα, είτε απο μπάντες που δεν περίμενα να επανέλθουν τόσο δυναμικά, είτε απο κάποια άγνωστα γκρουπ που με έκαναν να τρίβω τα χέρια μου από ικανοποίηση.

Ένα απ’αυτά (και μάλλον το καλύτερο δείγμα ως τώρα) είναι το δεύτερο άλμπουμ του κουϊντέτου των Alkemyst από τη Γαλλία . Κάπου τους θυμόμουν και τελικά ήταν απο μια promo συλλογή με μπαλάντες που είχε έρθει για κριτική πριν μια πενταετία με τίτλο Metal Dreams volume 6. Εκείνη τη χρονιά είχαν κυκλοφορήσει και τον πρώτο τους δίσκο “Μeeting In The Mist”. Δε μου είχαν κάνει καμιά τρομερή εντύπωση τότε γι’αυτό και παρέμειναν στα βάθη της μνήμης μου απλά και μόνο σαν όνομα. Φέτος όμως, με το “Through Painful Lanes” σίγουρα δεν πρόκειται να τους ξεχάσω, αφού σε λίγο τα ηχεία μου θα βαρεθούν να παίζουν τη μουσική τους.

Οι Alkemyst παίζουν ένα ιδιόμορφο Power/Prog που στα αυτία μου ακούγεται περίπου σαν Labyrinth όταν γίνονται πολύ μελωδικοί, περίπου σαν Symphony X όταν νεοκλασικίζουν (στα κουπλέ κυρίως) και κάποιες στιγμές φέρνουν στο μυαλό πιο σκληροπυρηνικές Prog μπάντες αμερικάνικου τύπου. Γενικά συνδυάζουν πολλές και καλές επιροές (στο ξεκίνημα του “When The Morning Comes” για παράδειγμα μου έφεραν στο μυαλό τους Shadow Gallery, αν και το κομμάτι εξελίσσεται σε μεγάλη “Labyrinth-ιά”). Αν θα έπρεπε να βάλω ένα συγκεκριμένο γκρουπ δίπλα τους, αυτό θα ήταν οι συμπατριώτες τους Αdagio, όμως ειλικρινά το άλμπουμ αυτό μου αρέσει πολύ περισσότερο απο τις δουλειές της παρέας του Stephan Forte, που πολλές φόρες με κουράζουν και βαριέμαι.

Το “Through Painful Lanes” συνδυάζει όλα τα στοιχεία εκείνα που ορίζουν ένα πολύ καλό δίσκο στο είδος: Άρτια τεχνική, λυρισμό, ποικιλία ιδεών, καλά φωνητικά και πάνω απ όλα έχει μπολιασμένη μέσα του πολλή έμπνευση, με τα τραγούδια να ακούγονται ευχάριστα κι όχι βασανιστικά σα μια τυχαία επιλογή απο δαιδαλώδη riff, solo και συμφωνικά σημεία που απλά υπάρχουν για να υπάρχουν.

Τέλος, συμπεριλαμβάνεται και μια διασκευή στο Eagle Fly Free των Helloween (την οποία όταν είδα νόμιζα πως θα ακούσω βαρετό europower αλλά ευτυχώς διαψεύστηκα) και είναι αρκετά καλή. Τι άλλο να πω? Αν ακούτε μελωδικό Power/Prog οφείλετε να αναζητήσετε άμεσα το δεύτερο άλμπουμ των Γάλλων και να είστε σίγουροι πως θα ενθουσιαστείτε γιατί πρόκειται αναμφίβολα για δισκάρα!

Κώστας Λιανίδης