ANIMAL COLLECTIVE 22/10/08 GAGARIN 205 29/10/2008

Τελικά, η περίπτωση των Animal Collective χρήζει ιδιαίτερης μεταχείρισης. Δεν πρόκειται να συμβιβαστείς μαζί τους, αν δεν τους αποδεχτείς γι’αυτό που προσπαθούν να σου δώσουν. Πρωταρχικά, θα πρέπει να παραδεχτείς ότι αυτό το γκρουπ δεν είναι εκείνο που θα σε προκαλέσει να αφαιθείς... Ούτε εκείνο που θα προσπαθήσει να εκμαιεύσει πράγματα από σένα. Δεν έχει σκοπό να σε συνεπάρει, να σε βυθίσει σε άβυσσο συναισθημάτων, στην οποία, έτσι και αλλιώς, ο Έλληνας είναι επιρρεπής. Αυτή είναι η εντύπωση ύστερα από επαναλαμβανόμενες αναγνώσεις των μουσικών τους “κειμένων”, η οποία τελικά, επιβεβαιώθηκε και κατά τη διάρκεια της ζωντανής τους εμφάνισης στο Gagarin .

Την τιμητική τους, λοιπόν, εκείνη τη βραδιά είχαν μουσικές που επιδρούσαν κατ’ευθείαν στον εγκέφαλο, δίχως επιδίωξη συγκινήσεων και συναισθηματικών εξάρσεων, οι οποίες παρέπεμπαν μόνο στη νεοτεριστική αβρότητα των ήχων των Animal Collective. Τρείς μουσικοί όρθιοι πάνω στη σκηνή να παράγουν ήχους πλημμυρισμένους από ηλεκτρονικές λούπες, επαναλαμβανόμενα κρουστά (πάνω σε ήδη προηχογραφημένα ντραμς), σκόρπιες μελωδίες και “στρουμφικά” ιδιόρυθμα φωνητικά, που παρέπεμπαν νοερά σε αφρικανικές παραδόσεις(!). Όλα ακούγονταν σαν ορθογραφικά ορνιθοσκαλίσματα, δίχως ίχνος σοβαροφάνειας, που προβαλλόντουσαν απροκάλυπτα μπροστά σου με έναν συνεχόμενο, ακανόνιστο ρυθμό. Παρά το σύντομο σετ (70 περίπου λεπτά) και χωρίς να παίξουν κομμάτια απ’το “Feels”, κατάφεραν να δημιουργήσουν μια έντονα κινητική διάθεση, κάτι το ουτοπικό και σχεδόν παρανοϊκό, που σε έκανε να χορεύεις σαν σε jungle πάρτυ εικονικών πιθήκων.

Η δεινότητα, λοιπόν, της μουσικής των Animal Collective, δεν βασιζόταν σε συνηθισμένες, εύγευστες μουσικές συνταγές, αλλά είχε μια “υφή” εκκεντρική και ιδιόρρυθμη, πάνω απ’όλα, δίχως επιτήδευση.

Χάρης Αποστολόπουλος