THERE IS LOVE IN YOU FOURTET DOMINO 23/4/2010

Κοντεύουνε κιόλας τρεις μήνες, από την ημέρα που κυκλοφόρησε το πέμπτο ολοκληρωμένο στούντιο άλμπουμ του Kieran Hebden, αλλά συνεχίζει, όσο λίγα νομίζω τον τελευταίο καιρό, να παραμένει στωικά στη front line των πρόσφατων άλμπουμ που στέκονται δίπλα στο πικάπ μου. Εισπνέοντας τις αναθυμιάσεις από το γυαλιστερό εξώφυλλο του lp, που φέρνουν στο νου μου νοσταλγικά τα πάλε ποτέ θρυλικά χαρτάκια της Καρουζέλ, τα οποία συλλέγαμε πιτσιρικάδες, ακουμπάω ξανά την πρώτη πλευρά του διπλού lp. Το “Angel Echoes” γλιστρά στο χώρο με μιάς, και συναισθήματα ευφορίας και γλυκείας μελαγχολίας αρχίζουν να διαποτίζουνε την ατμόσφαιρα. Τα αγγελικά, λουπαριστά φωνητικά, προετοιμάζουνε τον ακροατή, για ένα υπνωτικό ταξίδι στις 33 1/3 στροφές.

Αρχής γενομένης με το “Love Cry”, ένα εννιάλεπτο ντελίριο ρυθμικής μουσικής και ζεστής μελωδικής αφήγησης, όπου το μπάσο στήνει χορό, με τα επίσης διακοπτόμενα, λουπαριστά γυναικεία φωνητικά. Με τον πειραματισμό να ενυπάρχει ακόμη στη μουσική και σε τούτο εδώ το άλμπουμ του Four Tet, αλλά να βρίσκεται καλά κρυμμένος στο background. Στο προσκήνιο περνάνε πλέον, πιο ευκρινείς, οι ονειρικές μελωδίες και το σταθερό 4/4 beat. Κάτι που μπορεί βέβαια να ενοχλήσει λιγάκι τους πιο παλιούς fan των Four Tet, ειδικότερα τους πιο δυσκοίλιους, όπου ο πειραματισμός αποτελεί αυτοσκοπό στη μουσική αποτύπωση κάθε καλλιτέχνη.

Ερχόμενοι τώρα στο πέμπτο track του lp , καλούμαστε να κινηθούμε στο σταθερό tempo του “Sing”, την πιο καθαρόαιμη ίσως χορευτική στιγμή του δίσκου. Εκλεκτική μινιμαλιστική προσέγγιση της dance, ευτυχώς μίλια μακριά από άλλες αντίστοιχες μετριότητες που μας κατακλύσανε σωρηδόν τα τελευταία χρόνια. Τα πολύχρωμα σφαιρίδια του εξωφύλλου τραβάνε το βλέμμα μου, κι εγώ χάνομαι σ’ ένα παράλληλο σύμπαν, όπου η ευεξία σε κάνει να ζαλίζεσαι και συνάμα να καθαρίζει το μυαλό σου.

Ambient, house, techno, experimental electronica, folktronica, ορχηστρική μουσική, όποια κι αν είναι η ταμπέλα που θα επιλεχθεί για να χαρακτηριστεί η μουσική του Kieran Hebden, είναι απλά αφελής. Ο Λονδρέζος μουσικός, αισίως στα τριάντα τρία του, υπερπηδάει τους τυπικούς χαρακτηρισμούς, και συνεχίζει με το καλύτερο lp του, από την εποχή του επίσης εξαιρετικού “Rounds” (2003).

http://www.fourtet.net/

Άρης Μπούρας