Σήμερα και αύριο (17-18/7) το υπερθέαμα με Philip Glass στον Λυκαβηττό 17/7/2002

Οπτικοακουστικό υπερθέαμα: Φίλιπ Γκλας και Koyaanisqatsi στον Λυκαβηττό

Ενα από τα σπουδαιότερα καλλιτεχνικά γεγονότα της χρονιάς σήμερα στην Αθήνα. Στη σκηνή του θεάτρου του Λυκαβηττού ο Φίλιπ Γκλας με το μουσικό σχήμα του Philip Glass Enseble μαγεύουν με τη μουσική τους, την ώρα που πίσω από την ορχήστρα προβάλλονται οι συγκλονιστικές εικόνες της ταινίας Koyaanisqatsi σε γιγαντοοθόνη.

Η δύναμη της ζωντανής μουσικής σε συνδυασμό με τις μοναδικές εικόνες της ταινίας δημιουργούν ένα μαγευτικό αποτέλεσμα που έχει αποθεωθεί από κοινό και κριτικούς σε ολόκληρο τον κόσμο.

Παράλληλες εκδηλώσεις

Από τις επτά το απόγευμα τέσσερις οικολογικές οργανώσεις, το WWF, ο Αρκτούρος, η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία και το Δίκτυο Μεσόγειος ενημερώνουν στο Θέατρο του Λυκαβηττού για τα προγράμματά τους, αλλά και για τους τρόπους με τους οποίους μπορεί κανείς να συμμετάσχει στο έργο τους.

Επιπλέον από τις 8 έως τις 8.30 δίνουν συναυλία τα "Κρόταλα" -ίσως οι καλύτεροι μουσικοί κρουστών της Ελλάδας. Στις παράλληλες εκδηλώσεις παρακολουθούμε επίσης θέατρο δρόμου καθώς και άλλες εκπλήξεις.

Koyaanisqatsi

To Koyaanisqatsi (κογιανισκάτσι) είναι μια παραγωγή του Φράνσις Φορντ Κόπολα σε μουσική Φίλιπ Γκλας και σκηνοθεσία Γκόντφρεϊ Ρέτζιο είναι μία ταινία σταθμός στην ιστορία του κινηματογράφου (οι ειδικοί το παρομοιάζουν μόνο με την Φαντασία του Walt Disney).

Η προβολή της για πρώτη φορά το 1983 αποτέλεσε μία καινοτομία στον παγκόσμιο κινηματογράφο, επηρεάζοντας τη μετέπειτα πορεία του. Η αρμονική συνεύρεση μουσικής και εικόνας που εξιστορούν τόσα πολλά χωρίς την ανάγκη "ηθοποιών" ή διαλόγων παραμένει και σήμερα πρωτοποριακή.

Τα μηνύματα της ταινίας για την αλλοτρίωση της φύσης και του ανθρώπου από τα "επιτεύγματα" του σύγχρονου πολιτισμού και της αλόγιστης βιομηχανικής ανάπτυξης, παραμένουν όσο ποτέ επίκαιρα στις αρχές του 21ου αιώνα.

Ο τίτλος της διάρκειας 87 λεπτών ταινίας σημαίνει (μεταξύ άλλων) στη γλώσσα της Ινδιάνικης φυλής των Χόπι τρελή ζωή, ζωή σε αναστάτωση, ζωή εκτός ισορροπίας.

Φίλιπ Γκλας

Ο Φίλιπ Γκλας γεννήθηκε τον Ιανουάριο του 1937, στη Βαλτιμόρη. Αρχισε να μυείται στον κόσμο της έντεχνης μουσικής στο κατάστημα επισκευής ραδιοφώνων του πατέρα του, όπου υπήρχε και τμήμα πώλησης δίσκων.

Στα έξι του, αρχίζει μαθήματα βιολιού, στα οκτώ του μαθήματα φλάουτου, και, σύντομα, πιάνου. Στα δεκαεννιά του, αποφοιτά από το πανεπιστήμιο του Σικάγο. Συνεχίζει σπουδές σύνθεσης στο περίφημο Julliard School.

Εγκαταλείπει τη δωδεκαφθογγική τεχνική (των Σένμπεργκ, Βέμπερν και Μπεργκ), για να μελετήσει Αμερικανούς συνθέτες. Πρώτα, τους επιφανείς, όπως τον Ααρον Κόπλαντ. Εν συνεχεία, τους underground, όπως τον Χάρι Παρτς ή τον Μούντογκ (τις δύο μεγάλες αγάπες των Residents).

Στο Παρίσι, μαθαίνει, πάνω απ´ όλα, μουσική πειθαρχία, με την σπουδαία καθηγήτρια αρμονίας και ανάλυσης Νάντια Μπουλανζέ. Μετά από τη συνάντησή του με τον Ραβί Σανκάρ και τη μύησή του στην ινδική μουσική, αρχίζει να παγιώνει προσωπικό στιλ.

Οι συνθέσεις του θυμίζουν ένα εκκρεμές από καθαρές νότες και επαναληπτικές ταλαντώσεις, σαν ενδοκρινικό ταξίδι σε σπείρες νευρωνικές.

Σήμερα, ο απόηχος της μουσικής του είναι ανιχνεύσιμος παντού: από τα υποβλητικά έργα του Ντέιβιντ Μπόουι της βερολινέζικης περιόδου (Low, Heroes, Lodger), μέχρι την ηλεκτρονική ποπ των κυβερνοπλοηγών και το μανιοκαταθλιπτικό industrial-rock.

ΠΗΓΗ: www.cultureguide.gr

Atraktos.Net