DEVIANT PITCHSHIFTER Dreamworks / Universal 1/11/2000

H 7χρονη πορεία των PITCHSHIFTER από το 1992 και το ντεμπούτο submit mini labum ως σήμερα βρίσκεται συνεχώς σε άνοδο. Το Deviant είναι ίσως μια πανέξυπνη εισδοχή του ανεξάρτητου σκληρού ήχου μέσα στα κανάλια του mainstream. Δεν ξέρω αν αυτός ήταν συνοδός στόχος όταν έγραφαν τη μουσική τους, η ουσία είναι ότι δεν υπάρχει τίποτε μεμπτό σε αυτόν το δίσκο, από τα τραγούδια, την παραγωγή, ως τις συνεργασίες και τη δύναμη που εκπέμπει. Ο δε παραγωγός είναι ο ίδιος με αυτόν των Offspring, των Red Hot Chilli Peppers και των Alice in Chains. Για αυτό άλλωστε ο δίσκος δημιουργήθηκε στο Λος ’ντζελες.

Είναι όμορφο τα βρεττανικά συγκροτήματα να αλωνίζουν στις ΗΠΑ, και να κάνουν τους συμπατριώτες τους να στραβομουτσουνιάζουν. Πολιτικός και καυστικός στίχος, ιδίως για το στερότυπο της συμπεριφοράς και την κατανάγκη εφαρμογή των σαθρών σταθερών. Ο ηγέτης των PITCHSHIFTER JS Clayden αυτή τη φορά τραβάει τα γκέμια σε μια τρελλή κούρσα, με κιθαριστικά ηφαιστειώδη ξεσπάσματα, ηλεκτρονικά γεμίσματα και συμπληρώματα βιομηχανικού ήχου, με μεταλλική τέντα όπου πάνω της αφήνει να αδειάσουν το περιεχόμενο τους όλα τα φορτηγά του γειτονικού ορυχείου. Mαζί του και ο κιθαρίστας Jim Davies, υπεύθυνου κατά πολύ για τα Firestarter και breathe των Prodigy, Έκρηξη από την αρχή ως το τέλος, πανικός διάσπαρτος, τοξική απελευθέρωση κάθε καταλοίπων, εδώ ελάτε δεχόμαστε μπάζα και τα κάνουμε βραχιόλια, τα τάστα μας δεν καταχωρούνται, τα τύμπανα μας είναι διακοσμητικά, και κρύβουν από κάτω τους εργαστήρια πυρομαχικών.

Κάποιοι όλα αυτά τα λένε μεταλλικό ήχο και ξεμπερδεύουν, αλλά αν ακούσετε το Deviant δεν νομίζω να θέλετε να ξεμπερδέψετε έτσι εύκολα. ’λλωστε αυτή είναι η κυρίαρχη μορφή του ροκ σήμερα, ακόμη και σε απόλυτους αριθμούς, πέρα από τα γούστα μας. Δώδεκα ριπές έχει ο δίσκος, με πιο ηχηρές τα τρομερά ξεκινήματα των Condescension, Wafer thin, αλλά και τα dead battery, hidden agenda και το ιστορικό Αs seen on TV, όπως και το αισιόδοξο μακριά από τη στείρα αυθάδεια everything?s fucked. Ο ρυθμός διαπρέπει παντού με τα riffs να απλώνονται ως κινέζικες κορδέλες στα ετοιμόροπα παραπήγματα της απλής φόρμας, σαν την αθέατη πλευρά του αναμενόμενου. Η πεντάδα των PITCHSHIFTER προσέφερε έναν σημαντικό δίσκο. Να προσθέσω και τις συνεργασίες έκπληξη, όπως του John Stainer ντράμμερ των Helmet και ασφαλώς το ηχηρότερο γεγονός τη φωνή του Jello Biafra των dead Kennedys στο As seen on TV. Μετά το PSI Cological ακολουθεί ως secret ένα μονόλεπτο ιδιότυπο μανιφέστο που κλείνει με παιδικές φωνές που απλώς λένε we love you PITCHSHIFTER?

Mε ένα απλό λοιπόν σφυρί οι PITCHSHIFTER αντιμετωπίζουν όλα τα θέματα σαν να είναι πρόκες (mafia manager), για αυτό και κάρφωσαν έναν σπουδαίο δίσκο, ακόμη και στο ΙΧ μηχάνημά μας.

Κυριάκος Σκορδάς