IF-THEN-ELSE THE GATHERING Century media 1/11/2000

Kριτική προκατάληψης για ένα σχήμα που αγαπάμε δικαιολογημένα(;) υπέρμετρα. Οι Ολλανδοί Gathering για άλλη μια φορά δημιουργούν κάτι αξιόλογο. Πολύ καλές συνθέσεις, πλούσιες, διανθισμένες με την πανέμορφη φωνή της Anneke (βλέπετε για φωνή λέω, όχι ότι είναι πανέμορφη η ίδια, αγγελικής μορφής, και όλα τα συναφή..). Το IF_THEN_ELSE περιέχει ίσως πιο μελαγχολικές στιγμές, πιο αργές, που η χροιά της τραγουδίστριας σε παραπέμπει ακόμα και στους Cocteau Twins (μην αντιδράτε, ακόμα και στην τελευταία τους εμφάνιση η μουσική που έπαιζε πριν ανέβουν στη σκηνή ήταν από το Treasures των Cocteau Twins). Στα περισσότερα κομμάτια βέβαια εμφανίζεται η δύναμη της συνθετικής ικανότητας του Hans Rutten και των υπολοίπων, με κιθαριστικά ξεπετάγματα και κρουστικά αφρίζοντα κύματα.

Post gothic αισθητική, με λαμπερή επίστρωση afterdark ύφους, συνυφασμένα με γοητεία αντίληψης, συνυφαίνουσα με μελωδίες σε έναν ιστό ανέλιξης της αόρατης παγιδευμένης επικής κατάθεσης των σκέψεων της πεντάδας από το Eindhoven. Δημιουργούνται ίχνη, με παραστάσεις αντιλαμβανόμενες από τον εθελοντή Pathfinder, και αφομοιούμενες κατατάσσονται σε επιταγή για ρυθμική παράλληλη κίνηση των άκρων, σύμφωνα με το μουσικό πρόσταγμα των Gathering. Εντελώς ξεχωριστά τα ρυθμικότερα rollercoaster, shot to pieces, η κορύφωση του ήρεμου vibraphone στο herbal movement, η καταπραϋντική μελαγχολία του Amity, η πιο μελαγχολική με αιχμές σκηνή του bad movie scene, τα απότομα κιθαριστικά πρανή του Colorado insident με τις υπήνεμες γωνιές και τις θορυβώδεις ταϊστρες των μικρών αρπακτικών, το μικρούλι και χαριτωμένο ινστρουμένταλ beautiful war με το πηδαλιούχο όμποε, το αναλογικό πάρκο analog park αλάνα για περιπλανήσεις βολτίτσες εξωραϊσμένο με καλλωπιστικούς καρποφόρους θάμνους, όπου αναπαύονται χορτάτα μικρά πουλιά, ανέμελα για τη θορυβώδη κυνηγετική περίοδο που είναι σε άνθηση, και αναμένεις λογικά την έστω τυχαία εκπυρσοκρότηση των κρουστών ενώ σαγηνευτικα ακούς την Anneke να δηλώνει you are the sign of my unrelief, το satutnine ως πιο στρωματωμένο σε εναλλαγές κιθαριστικής άμπωτης και ξαφνικού κυματισμού με παράλληλο νεραϊδικό θρόϊσμα γλυκιάς μελωδίας, το καταπληκτικό βαλσάκι με το πιτσικάτο παίξιμο των εγχόρδων σημείων στο Morphia?s waltz, σαν σεμνή περιγραφή στην αγαπημένη σου για το πώς έφυγε η μέρα σήμερα, και η ελεγειακή περιήγηση με την έμπειρη παρέα ενός pathfinder, όπου διάσπαρτα μέσα στις λόχμες προσπερνά το πέρασμα του δοξαριού πριν συναντήσει τις χορδές στο τσέλο, με αναρριχώμενα πλήκτρα, εν μέσω κάθυγρης ατμόσφαιρας. (ξέχασα που είναι το πλήκτρο της τελείας). Όλα λοιπόν είναι ξεχωριστά, μια ενδεκάδα καλοκουρδισμένων ταγουδιών.

Σε αστικό περιβάλλον θα παραλληρίζονταν τα παραπάνω ως περιγραφή σιωπηλού μάρτυρα post-Χίτσκοκ ύφους, για 2 οροφοδιαμερίσματα όπου το πάνω λειτουργεί ως διάδρομος ροής μπάλλας bowling, με τις μπουκάλες να εκτινάσσονται σαν στα όνειρα του Μεγάλου Λεμπόφσκυ, και στο από κάτω κουφή κοπέλα τυλίγει κόκκινο κουβάρι μαλλιού διαβάζοντας ποιήματα για ρομαντικούς έρωτες. Αυτή η συγκατοίκηση ενθουσιάζει τον κάθε ?σιωπηλό μάρτυρα?. Κι όμως επειδή τα διαμερίσματα έχουν ίδιο εμβαδόν πληρώνουν ίδια κοινόχρηστα, ανεξάρτητα που η ζεστασιά του κόκκινου μαλλιού κρατά κλειστά τα σώματα των κάτω καλοριφέρ. Η τέλεια συγκατοίκηση για έναν γείτονα, με ευχαριστημένους όλους τους ενοίκους, πόσο μάλλον για έναν ακροατή από την άλλη γειτονιά.

Κυριάκος Σκορδάς