STORIES FROM THE CITY, STORIES FROM THE SEA PJ HARVEY ISLAND / UNIVERSAL 3/12/2000

Αστικές και θαλασσινές ιστορίες μας αφηγείται η Πολυ(αγαπημένη) J Harvey στον νέο υπέροχο δίσκο της. Καθισμένοι στο χαγιάτι μαγευόμαστε από την παρέα της PJ Harvey, του Rob Ellis και του Mick Harvey, και των υπολοίπων εκλεκτών συντελεστών (Thom Jorke, Victor Van Vugt, etc). Τόσο μεμονωμένα με την εκφραστική, σπαρακτική, δυνατή και καθηλωτική φωνή της Polly Jean Harvey, όσο και με όλη την αυλαία που ανεβοκατεβαίνει ως κινούμενη κορνίζα στη θεατρική μουσική της PJ HARVEY, τη λίγο κλειστοφοβική μεν αλλά πάντοτε ξεχωριστή.

Από τη μεγάλη έξοδο Big Exit μέχρι το 12ο κομμάτι We Float, υπάρχει μια υπέροχη ροή μελωδιών, συναισθημάτων, άλλοτε σκοτεινών, άλλοτε καυστικών, άλλοτε διαχυτικών και άλλοτε απλώς αληθινών. Τα περισσότερα κομάτια είναι έντονα ρυθμικά, με αυτό το χαρακτηριστικό κράτημα του ρυθμού που ξέρει να δίνει η Polly με τις κιθάρες. Στα 1-2 τραγούδια η δύναμη του ρυθμού αντικαθίσταται από την ένταση της έκφρασης, αλλά και από τη μαγιά που ζυμώθηκε σε αυτή την ολιγόμηνη παραμονή της PJ Harvey στην Αμερική. Απουσιάζει εδώ βέβαια η συνεργασία με τον John Parish, αλλά το αποτέλεσμα είναι άψογο. Υπάρχει και η πανομολογουμένως υπέροχη παρουσία του Thom Yorke των Radiohead, τόσο στο this mess we?re in, όσο και στο beautiful feeling, και επικουρικά στο one line. Oι στίχοι είναι βαθυστόχαστοι και σουρεαλιστικοί ?and I draw a line to your heart today?a line to keep us safe.

Μπορεί το Is this desire να είχε κρυώσει κάποιους, αλλά με το stories from the city, stories from the sea, ουσιαστικά περνάμε στην ατμόσφαιρα του αλησμόνητου To Bring you my love, αλλά αυτό το πέρασμα είναι καλύτερο από ότι φανταζόμασταν, μέσα από αετώματα, λαξευτές πυλωτές, στοές υποφωτισμένες, διαδρόμους στενούς και υγρούς, αυλές χορταριασμένες ακατοίκητων επαύλεων, όπου η μουσική κτυπιέται σε κάθε πλίνθο, αντανακλά και αφομοιώνεται από τον περιηγητή στις δουλειές της PJ Harvey και ξεχύνεται ως πλημμυρισμένος υδροκρίτης σε ένα ηλιόλουστο ξέφωτο, γεμάτο από ξεκούρατους αναβάτες αλόγων. Και τα ποδοβολητά αφήνονται να ακολουθούν τις νότες και την ανανεούμενη έμπνευση και δημιουργικότητα της Polly, στο μελαγχολικό horses in my dreams.

Kαι όσο σκέφτεσαι ότι είχες τη τύχη να δείς ζωντανά αυτό το μη δηλωμένο είδωλο, πριν από λίγα χρόνια, αναπαύεσαι ευχαριστημένος, διότι μπορείς να συνδυάσεις την ομορφιά της μουσικής με το ανεπανάληπτο εκείνο live, ειδικά ακούγοντας το υποχθόνιο μπάσο στο kamikaze και το υαλικοθραυστικό κιθαριστικό κρεσέντο, ή την έκκληση στο This is Love?.. keep the walls from falling on me.

To σας ευχαριστούμε πολύ που μας ακούσατε τελευταίο τραγούδι, we float, άκρως κυνικό και δεν ξέρω αν για σας περιμιστικό, με ένα ταρατζούμικο χαλαρό keyboard, είναι το φινάλε που σβήνει στον ορίζοντα καθώς ενσωματώνεται με τα υπόλοιπα αποδημητικά, για ένα ακόμη μακρυνό αλλά όχι ξένοιαστο ταξίδι.

Κυριάκος Σκορδάς