HOPE AND ADAMS WHEAT Εros 29/10/2000

O προηγούμενος δίσκος των Wheat (Medeiros λεγόταν) χαρακτιρίσθηκε ως ελπιδοφόρος ήχος. Στην νέα τους δουλειά δίνουν σάρκα και όνομα στην ελπίδα (hope and adams) για ποιοτική ροκ μουσική, χαμηλού μεν προφίλ, αλλά με ψηλά το κεφάλι.

Το τετραμελές συγκρότημα από την Μασαχουσέτη (Taunton city) αφιέρωσε χρόνο για να συνθέσει 14 τραγούδια, 14 μελωδίες για ραστώνη αυτοσυγκρατημένης αδρεναλίνης, ποιοτικής ευκαμψίας και συναισθηματικής ευλιγισίας. Ξεχωρίζουν το "who´s the one", το πανέμορφο "be brave" και το υποκρουστικό και ουδόλως αποκρουστικό "off the pedestal" . O δίσκος είναι σύνολο και μάγμα ώριμου ροκ. Να προστεθεί ότι ο παραγωγός Dave Friedman είναι ο παραγωγός και άλλων σπουδαίων ονομάτων, όπως Mercury Rev, Mogwai, Flaming Lips κ.ά. και ασφαλώς βοήθησε στο να παραχθεί όμορφη μουσική. Τα όργανα έχουν μικρά αυτόνομα πρωταγωνιστικά μέρη, συγχορδίες αλλά και ράθυμες πληκτρολογήσεις. Ο δίσκος είναι αγκιστρωμένος σε εύθραστα υποστυλώματα, αλλά ο σεβασμός ακρόασης που επιβάλλει δημιουργεί μία ανεξήγητη σιγουριά.

Αν θέλετε σημεία αναφοράς και μουσικής σχέσης είναι, πέρα από τα προαναφερόμενα ονόματα του κοινού παραγωγού, οι προηγούμενοι (όχι ο τελευταίος) δίσκοι των Pavement, αλλά το "πεζοδρομιακό" ροκ είναι εδώ εξωραϊσμένο, δεν γνωρίζεις ότι θα στρίψεις απότομα, αλλά είσαι προετοιμασμένος - η για αναπάντεχες συνατήσεις με ξεχασμένους φίλους.

Τα φωνητικά εδώ, αν και λιτά, είναι πανίσχυρα παρόντα, βραχνά γιατί αρνούνται κόσμια την κομπιουτερίστικη αντιβίωση.

WHEAΤ σημαίνει σιτάρι, αλλά ο δίσκος αυτός είναι μία εξαιρετική ποικιλία, με ονομασία προέλευσης από έναν μικρό σιτοβολώνα που αποφεύγει πεισματικά τα μουσικά φυτοφάρμακα και επιχειρεί αψεγάδιαστη παραγωγή μελωδικής ροκ.

Το σταχυολόγημα είναι πια δικό σας.

Κυριάκος Σκορδάς