TOO MUCH OF EVERYTHING LIBERATOR BURNING HEART RECORDS / HITCH-HYKE 24/1/2001

Το ότι υπάρχουν μαζεμένα ένα σωρό καλά πράγματα, αφομοιωμένα από το punk και τις ska αποχρώσεις, είναι το πρώτο που προσέχεις στον νέο, 5ο δίσκο των Σουηδών LIBERATOR. Στοιχεία, κυρίως από τον ευρωπαϊκό χώρο και δη της Μ. Βρετανίας. Από Madness, μέχρι τους πειραματισμούς των Blur (κυρίως στα φωνητικά), τους SPECIALS, και λίγο ξώφαλτσα από τους πιο μακρυνούς Rancid. To ότι οι LIBERATOR είναι Σκανδιναβοί, από την πόλη του Malmo, απλώς επιβεβαιώνει τον κανόνα ότι εκεί πάνω έχουν γούστο. Μόνο που αντί για τον βρώμικο ήχο των αξεπέραστων NOMADS, εδώ τα τραγούδια είναι χαρούμενα, ακόμη και εκεί που οι στίχοι είναι μελαγχολικοί. Ίσως βοηθούν και τα πολλά πνευστά σε αυτό

Ο δίσκος δεν είναι μεγάλος, σχεδόν 39 λεπτά, αλλά τα 11 τραγούδια, άλλοτε γρήγορα και άλλοτε πολύ γρήγορα, μπαίνουν μαζί σου σε έναν ιμάντα για ένα χορευτικό τεστ κοπώσεως. Κομμάτια λίγο πολύ πανομοιότυπα, εκτός από το τελείωμα στο BOY & GIRL ROUTINE, το αρκετά πιο θορυβώδες LUCKY IDIOT με το αρμονιάκι ως ανθοδοχείο οσμογόνο που με το σαξόφωνο κάνουν μπουρμπουλήθρες μέσα στο βάζο. Και άλλα ιδιόμορφα στοιχεία υπάρχουν, όπως, στο 21st ANNIVERSARY, που ρεγγίζει λίγο, ή την επανάσταση (ROCKER?S REVOLUTION) με περισσότερα φωνητικά. Νομίζω ότι το LOUDER THAN WORDS είναι το πιο καλό τραγούδι του δίσκου, καθώς μέσα του υπάρχουν όλα σχεδόν τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη μουσική των LIBERATOR, δηλαδή δύναμη , σόλα κιθαριστικά και ξανά ska και θορυβώδη πολυδιάστατα κρουστά και κυρίως αφοσίωση στον ρυθμό.

Σε όλα βέβαια ο ρυθμός είναι το χαρακτηριστικό στοιχείο, μαζί με τα ιδιαίτερα φωνητικά, τις πετακτούλες τρομπέτες και τα βαρύγδουπα ακόρντα που και που. Παραδόξως στο κλείσιμο του δίσκου φιγουράρει ένα 6λεπτο κομμάτι, το LOVES STRIKES RARELY (ωραίος τίτλος), αρκετά πιο ήσυχο, που χωρίς να είναι παλιομοδίτικο σου φέρνει στο νου τους Police του 81.

Κυριάκος Σκορδάς