PLEASED TO MEET YOU JAMES Mercury Records 21/9/2001

Τα πράγματα είναι περίεργα για τις παλιές καραβάνες. Είναι αλήθεια ότι όλα αυτά τα συγκροτήματα και οι καλλιτέχνες που άφησαν το στίγμα τους στη δεκαετία του 80, αλλά και σε αυτήν του 90, μοιάζουν λίγο αμήχανα στην έναρξη αυτή της νέας δεκαετίας. Είναι εμφανές ότι επιδιώκουν να κρατηθούν στο προσκήνιο, να παράγουν προϊόντα που καλύπτουν τις ανάγκες της εποχής, να πιάσουν το σφυγμό της νέας παγκοσμιοποιημένης κοινωνίας. Τις περισσότερες φορές όμως, αδυνατούν να κάνουν κάτι παραπάνω από μια καλή αντιγραφή του εκάστοτε μουσικού κινήματος, ή μια κακή αντιγραφή του εαυτού τους. Δείτε τους U2, για παράδειγμα. Σε κάθε δουλειά τους παρουσιάζονται διαφορετικοί, δεν έχουν όμως καταφέρει να δώσουν κάτι ουσιαστικά καλό. Έχουν ξεφύγει από το πολιτικοποιημένο τραγούδι, άσχετα αν προσπαθούν να κάνουν κάποιες πολιτικές κινήσεις κάπου κάπου, και έχουν γίνει ηγέτες του παγκοσμιοποιημένου ροκ (το Word μου υπογραμμίζει συνεχώς τη λέξη παγκοσμιοποιημένος, μάλλον ο Bill Gates δεν ξέρει από αυτά...), μην διστάζοντας να τραγουδήσουν για την ταινία-ηλεκτρονικό.

Οι James, επίσης, μοιάζουν να βρίσκονται σε έναν παρόμοιο σκόπελο. Το φορτίο που κουβαλάνε και αυτοί είναι μεγάλο. Το πολιτικοποιημένο τραγούδι είναι κάτι που τους χαρακτήρισε, αλλά εν έτη 2001 είναι δυνατόν να συνεχίσουν με κάτι τέτοιο; Η βρετανική μουσική βιομηχανία συνεχίζει να ψάχνει για υπερήρωες και αποκλείεται να περιμένει από αυτούς να σώσουν την κατάσταση. Η ηλεκτρονική μουσική είναι μια καλή οδός, αλλά πόσο ηλεκτρονικό μπορεί να γίνει ένα συγκρότημα σαν τους James; Έτσι, η καλύτερη οδός ονομάζεται επανάληψη.

Επανάληψη όμως, με ποιόν τρόπο; Ένας κύριος Tim Booth δεν θα δεχόταν ποτέ να βγάλει έναν δίσκο μόνο για να επανεμφανιστεί στο προσκήνιο. Η επανάληψη πρέπει να γίνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Πρέπει ο ακροατής να ακούσει με ενδιαφέρον τη δουλειά. Να μην σκεφτεί "ρε γαμώτο, τζάμπα έδωσα 6 χιλιάρικα! Πάλι τα ίδια ακούω". Να χαρεί, να ενθουσιαστεί, να δυναμώσει την ένταση σε τραγούδια όπως το English Beefcake, το Pleased To Meet You, να μαγευτεί στο κλείσιμο του άλμπουμ με το Alaskan Pipeline. Να βάζει και πάλι από την αρχή το άλμπουμ και να ανακαλύπτει και άλλα ωραία τραγούδια που δεν τα είχε προσέξει αρχικά. Μόνο έτσι η επανάληψη θα γίνει ευχαρίστηση, προσμονή για ζωντανές εμφανίσεις, αποδοχή του συγκροτήματος και στην τρίτη δεκαετία της ύπαρξής του.

Πράγματι. Η επανάληψη γίνεται με τον καλύτερο τρόπο. Όλα αυτά τα καταφέρνουν οι James στο νέο τους άλμπουμ . Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη επιτυχία. Ούτως, ή άλλως, η καλή επανάληψη είναι μήτηρ πάσης μαθήσεως. Ο Tim Booth και η παρέα του πετυχαίνουν για μια ακόμα φορά να μας μάθουν το τι σημαίνει καλή μουσική. Για αυτό κι εμείς θα τους ανταποδώσουμε αυτό το δώρο με ένα καλωσόρισμα στις δισκοθήκες μας.

We are pleased to meet you again! και μάλιστα και με τον καλύτερο συνδυασμό βλέποντας σας και ζωντανά από κοντα στο ELECTRON 2001.

Κώστας Παπασπυρόπουλος