SOULFLY - Αθήνα 1/3/2003 POΔΟΝ ΑΘΗΝΑ 19/3/2003

Οι Soulfy είναι από τα πλέον δημοφιλή συγκροτήματα στην χώρα μας και αυτό αποδείχθηκε περίτρανα με τον ασφυκτικό τρόπο που γέμισαν το ΡΟΔΟΝ την πρώτη του Μάρτη (και το ξαναγέμισαν και την επόμενη ημέρα).

Τη συναυλία άνοιξαν οι δικοί μας Skindread οι οποίοι έπαιξαν περίπου σαράντα λεπτά έχοντας αρκετά καλή παρουσία. Η μουσική τους στα αυτιά μου ακούστηκε αρκετά κοντά στις τελευταίες δουλειές των Pro Pain. Δυστυχώς δεν γνωρίζω περαιτέρω για την μπάντα αλλά σίγουρα στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και άνοιξαν την όρεξη του κόσμου.

Όταν βγήκαν οι Soulfly στη σκηνή επικράτησε ένα πανδαιμόνιο. Άνοιξαν με τα “Downstroy” και “Seek ‘n’ Strike”, με τον ίδιο δηλαδή τρόπο που ανοίγει και το τελευταίο τους άλμπουμ,”3”.. και συνέχισαν με το “Jump Da Fuck Up” από το “Primitive” ενώ αν θυμάμαι καλά ακολούθησε το “Quilombo”, πριν την Sepultura στιγμή της συναυλίας, κατά την οποία ακούστηκαν τα “Refuse/Resist”, “Territory” (κόλαση!), “Inner Self” και επικράτησε πανικός!

Για τη συνέχεια “Fire” και “Umbabarauma” με τους Soulfly να θυμούνται την πρώτη τους κυκλοφορία.. και ακολούθησε ένα drum solo. Συνολικά το γκρουπ τίμησε και τις τρείς δουλειές του χωρίς όμως να παραλείψει και τους Νailbomb αλλά και τους Nirvana (σ.σ. !!!) από τους οποίους διασκεύασαν το “Territorial Pissings” ενώ από Sepultura ακούστηκαν ακόμη τα “Roots Bloody Roots” και “Dead Embryonic Cells” με τον κόσμο να βρίσκεται σε υπερένταση για μία ώρα και ένα τέταρτο ώσπου το γκρουπ αποχώρησε με το “Eye For An Eye” μέσα σε επιδοκιμασίες.

Σίγουρα οι Soulfly έπαιξαν πολύ καλά και με τέλειο ήχο και ακόμα πιο σίγουρα, ενθουσίασαν τους οπαδούς τους όμως εγώ φεύγοντας αναρωτιόμουν μήπως τα 75 λεπτά είναι λίγα για ένα συγκρότημα που παίζει πρώτο όνομα και έχει πίσω του τρεις δισκογραφικές δουλειές συν τις πιθανές διασκευές.

Ας ελπίσουμε λοιπόν πως αυτή η «μόδα» με τα προσκείμενα στο metal συγκροτήματα να μειώνουν την ώρα παραμονής τους στη σκηνή μιμούμενοι συναδέλφους τους από άλλους χώρους θα εκλείψει. Εγώ πάντως πήγα για τον Max και δεν το μετάνιωσα…

Κώστας Λιανίδης