THE BEST OF MORPHINE MORPHINE Rykodisc 4/4/2003

Εδώ δεν έχεις να γράψεις και πολλά πράγματα! Καμιά φορά οι πολλές λέξεις είναι περιττές. Για ποιο λόγο να τις χρησιμοποιήσεις, όταν μπορείς να δώσεις στον αναγνώστη να καταλάβει με μόλις μια λέξη την αξία αυτού του δίσκου: διαμάντι! Από εκεί και πέρα, μόνο ιστορικά στοιχεία μπορείς να παραθέσεις. Για να μάθουν και αυτοί που δεν γνωρίζουν για το ποιοι και πόσο σημαντικοί για τη μουσική ήταν αυτοί οι Morphine!

Οι Morphine λοιπόν ήταν το συγκρότημα που εισήγαγε το guitar-less στυλ, δηλαδή ροκ μπάντα χωρίς ηλεκτρική κιθάρα! Το 1990 εμφανίστηκαν με ηγετική φυσιογνωμία τον Mark Sandman και κύριο χαρακτηριστικό της μουσικής τους ότι τη θέση της κιθάρας πήρε ένα βαρύτονο σαξόφωνο. Βέβαια, εάν δεν υπήρχαν οι αξιόλογες συνθέσεις του Sandman, το χαρακτηριστικό αυτό ίσως να μην κατάφερνε να θέλξει τους μουσικόφιλους. Όμως, ο συνδυασμός των καλών συνθέσεων και του σαξόφωνου αμέσως έκανε ιδιαίτερη εντύπωση και αγαπήθηκε πολύ στους κύκλους της ανεξάρτητης αμερικάνικης μουσικής.

Πέντε κανονικούς δίσκους κυκλοφόρησαν οι Morphine και ένα άλμπουμ με B-Sides κομμάτια πριν λήξει άδοξα η πορεία τους το 1999, όταν ο Mark Sandman κατά τη διάρκεια ενός σετ στη Ρώμη πέθανε από καρδιακή προσβολή στα 47 του χρόνια. Στο The Best Of Morphine που βγήκε πριν λίγες μέρες αποτυπώνονται μερικές από τις καλύτερες στιγμές από αυτά τα άλμπουμ (με μια μεγαλύτερη έμφαση στα τρία πρώτα τους), ενώ υπάρχουν και τρία ακυκλοφόρητα τραγούδια. Υπάρχει και ένα βίντεο στο οποίο οι τρεις μουσικοί ερμηνεύουν ζωντανά στην Ατλάντα το Shame, οπότε μας δίνεται η ευκαιρία να πάρουμε μια γεύση για το πώς ήταν live το συγκρότημα, μιας που ποτέ δεν είχαμε και δεν θα έχουμε την ευκαιρία να το ζήσουμε.

Δίνεται, λοιπόν, η δυνατότητα στον κόσμο που δεν έχει έρθει σε επαφή με την cool και στυλάτη μουσική των Morphine, να διαπιστώσει μέσα από αυτό το καταπληκτικό best, για ποιο λόγο θα μείνουν στην ιστορία αυτοί οι άνθρωποι. Για τους υπόλοιπους που γνωρίζουν είναι ευκαιρία να καλύψουν κάποια κενά που μπορεί να έχουν από τη δισκογραφία τους. Σε όποια πλευρά και αν ανήκετε, θεωρώ το δίσκο ανεκτίμητης αξίας.

Κώστας Παπασπυρόπουλος