 |
|
|
|
MUSIC OF THE SPHERES
|
Νέα προσωπική δουλειά για τον πρώην ηγέτη των Stone Roses. Από τότε τα ρόδα εξακολουθούν να πετρώνουν είτε ως ανάμνηση είτε ως πραγματικό γεγονός παράκρουσης είτε ως μεμονωμένες οσφρητικές πλάνες μέσα από την φωνή του IAN BROWN. Παλαιότερα είχε αφήσει κάτι μισοτελειωμένες μαϊμουδίσιες δουλειές (Unfinished monkey buiseness), στο ενδιάμεσο πέρασε από τα μέρη μας με 2 μέτριες συναυλίες και επανήλθε με τη νέα του δισκογραφική κατάθεση. Πιστεύω ότι ακολουθεί τη μοίρα των μοναχικών καβαλάρηδων, που προσπαθεί να απομακρυνθεί από το ύφος της νεανικής του συμμορίας (πές με group) και να δείξει ότι η ωριμότητα είναι αυτό που τον χαρακτηρίζει. Αποδιώχνει έτσι κάθε γρήγορο κιθαριστικό ξεπέταγμα, που ήταν συνυπέυθυνο για την έκρηξη της βρετανικής μουσικής της προηγούμενης δεκαετίας, στυλιζάρει κάθε τραχύ ήχο και παρουσιάζει μια 9άδα τραγουδιών που κινούνται από την μελωδία των ηλεκτρονικών blues, έως την πανταχού παρούσα ambient αίσθηση. Σημασία στη σύνθεση, και στην ερμηνεία με περισσή ανέμελη διάθεση. Αν και είπαμε για ωριμότητα η χύμα κατάσταση δεν απουσιάζει. Από την όντως μικρή διάρκεια του δίσκου ξεχώρισα το bubles, που εκπέμπει ρυθμού feeling και έχει πανέμορφη εισαγωγή, αλλά και το ισπανόφωνο el mundo pequeno και αν πρέπει να πω τουλάχιστον 3, τότε και το FEAR, που λειτουργεί και ως single. Ριψοκινδυνεύοντας να καώ θα προτρέψω και εις ακρόαση το μικρούλι forever and a day, για τα space στοιχεία και την ακουστική κιθάρα του. Το άκου να αγιάσεις shadow of a saint, που είναι και το γειαχαραντάν του δίσκου, έχει ένα πιο κοφτό ρυθμικό τσικ του τσικ, αλλά παραμένει στο είμαι μια μπαλάντα και με ερμηνευουν και καλά, και έχω και πολλούς μουσικούς γύρω μου. Αυτά με τους μουσικούς είναι ενδιαφέροντα, καθώς στο εσώφυλλο έχει μια σελίδα με ονόματα μουσικών που συμμετέχουν στο MUSIC OF THE SPHERES. Και μια μίνι στάση στο μπρος και στο πίσω του cdκουτιού. Τα τσιρότα που στηρίζουν την κόρη οφθαλμού,όχι το φανζίν, στο εξώφυλλο, είναι άκρως ρεαλιστικά και πολύ εύστοχα.
Κυριάκος Σκορδάς |
Foreign Office
