HAMMERS AND ANVILS GRAEME DOWNES MATADOR / HITCH-HYKE 29/1/2002

Από την Νέα Ζηλανδία, και την πάλαι ποτέ ανεξάρτητη σκηνή της. Ο GRAEME DOWNES είχε παλιά τους Verlaines, ένα συγκρότημα που κυρίως μέσω της Flying Nun είχε βγάλει όμορφους κιθαριστικούς δίσκους, στο αγαπημένο εδώ στην Ελλάδα ύφος. Υφος που είχαμε την τύχη να το χαρούμε και από κοντά στη δεκαετία του ´80 με την ανέλπιστη εκείνη συναυλία των συμπατριωτών Chills.

Δεν ξέρω αν χρειάζεται αυτή η μίνι βιογραφική αναφορά καθώς το παρελθόν φυγείν αδύνατο, ενώ με την επανάληψη η μαγεία ξεθωριάζει. Όπως συμβαίνει σε πολλές παρόμοιες περιπτώσεις οι σόλο δίσκοι διακατέχονται από την προσπάθεια αποφυγής της επανάληψης του ήχου του group που είχες. Σε πλείστες περιπτώσεις αρχίζεις να πειραματίζεσαι με συνθέσεις πολύπλοκες, συνήθως οι σόλο δίσκοι είναι πιο αργόσυρτοι, και γενικά κάνεις ότι μπορείς για να πεις ότι κάνω τώρα κάτι πιο ώριμο, κάτι πιο ξεχωριστό, κλπ.

Αυτά έχουν ενδιαφέρον για όσους έχουν γνώση και άποψη για τους Verlaines, καθώς εδώ η ωριμότης κυριαρχεί των όποιων στοιχείων σου θυμίζουν το ευχάριστο νεοζηλανδέζικο group. Tα στοιχεία είναι βέβαια πολλά, κυρίως λόγω της παρουσίας της ρυθμικής ακουστικής κιθάρας με πιο verlaines-ικό κομμάτι ίσως το Day of Dead και μετά το Alright by me. Η ταχύτης εξασθενεί για να γευτείς τη μουσική έμπνευση του GRAEME DOWNES είτε σε σπαρακτικές ερμηνείες, είτε και σε καθαρόαιμα τζαζ blues, σαν το Cole Porter ή τα January Song και το Mastercontrol με ένα πιάνο παρεϊστικης διάθεσης. Δεν λείπουν και τα μυοχαλαρωτικά (Shoreleave, Song for Hollywood Road Movie). Κάποιες πιο κλασικές συνθέσεις και ένα λίγο πιο μοδάτο με ολίγον trip-hop ρυθμό το Gucci (ουδεμία σχέση με την ομώνυμη φίρμα).

Στέκομαι περισσότερο στο Sunday Kickaround, ένα εκπληκτικό κομμάτι με ένα έντονο ταξιδιάρικο άρπισμα στην κιθάρα. Ελεγειακό, και μόνο και μόνο που αναφέρει τις λέξεις It?s a sunny day με την προφορά της μακρινής ηπείρου είναι αρκετό. Το τραγούδι αναφέρεται σε ένα τοπικό ποδοσφαιρικό ντέρμπυ, και κινείται σε μια γλυκιά μουσική φόρμα από αυτές που χρόνια παραμένουν ανεξίτηλες.

Κυριάκος Σκορδάς