Οι Battleroar είναι ένα group που όσοι παρακολουθούν συναυλίες τα τελευταία χρόνια, τους γνωρίζουν πολύ καλά λόγω της παρουσίας τους ως support σε μεγάλες μπάντες όπως οι Manilla Road ή οι Omen. Η γνώμη μου γι’αυτούς είναι επίσης γνωστή. Ποτέ δεν θεώρησα πως ξεφεύγουν από τη μίζερη νοοτροπία των ελληνικών underground groups αλλά παρ όλαυτά ανέκαθεν αναγνώριζα την προσπάθεια που έκαναν για βελτίωση και αυτό αν μη τι άλλο φαίνεται στο cd τους που τους παρουσιάζει τουλάχιστον 3 κλάσεις πάνω απ το 7άρι και από ότι είχα δει στις συναυλίες.

Για όσους δεν γνωρίζουν το συγκρότημα, νομίζω πως απ το όνομα και μόνο μπορεί κανείς να καταλάβει τι μουσική παίζουν: Ακατέργαστο, «στη μάπα» Heavy/Epic Metal με επιρροές από τα μεγάλα συγκροτήματα του χώρου.

Στο ντεμπούτο άλμπουμ των Αθηναίων συναντούμε τις κατά πολύ βελτιωμένες εκτελέσεις των “Victorious Path”, “Almuric”, “Battleroar”, “Morituri Te Salutant” “Swordbrothers” μαζί με άλλα τέσσερα νέα κομμάτια από τα οποία στο ένα (“Megaloman”) συμμετέχει και ο μεγάλος Kenny Powell. Ο Ιταλός Marco Concoreggi έχει κάνει αξιοπρεπή φωνητικά , σε μια θέση που πάσχει το Ελληνικό Metal, αυτή του τραγουδιστή, ενώ και η υπόλοιπη μπάντα παρουσιάζεται βελτιωμένη σε μεγάλο βαθμό και το μόνο πράγμα για το οποίο έχω μια μικρή ένσταση είναι η παραγωγή, η οποία θα μπορούσε να είναι και καλύτερη.. Οι συνθέσεις είναι στιβαρές, μονολιθικές, και πραγματικά επικές. Δε νομίζω πως χρειάζεται να προσθέσω κάτι παραπάνω για να αρχίσουν οι φίλοι του ήχου να αναζητούν αυτή την κυκλοφορία που με εξέπληξε κάτι παραπάνω από θετικά. Μπράβο!

Κώστας Λιανίδης