DELICATESSEN 4 ΣΥΛΛΟΓH COOKING VINYL / Hitch-Hyke 4/6/2002

Μια συλλογή της COOKING VINYL καλομαγειρεμένη. Πιθανόν και αυτό από μόνο του να είναι αρκετό για να μην επεκταθούμε. Πιθανόν ίσως η κατοχή κάποιων προηγούμενων συλλογών της εταιρείας να σας έχουν αποζημιώσει ώστε πάλι να μην χρειάζεται να επεκταθούμε.

Και ξέρετε αυτό ακριβώς θα κάνω, μόνο που θα σας αραδιάσω και ποια ονόματα συμμετέχουν εδώ. Θα προσθέσω μόνο ότι έχει κατά βάση νέες κυκλοφορίες, και ασφαλώς ότι έχει καιρό που κυκλοφόρησε, αλλά μέσω της κατοχής και χρήσης αντιλαμβάνεσαι καλύτερα τέτοιους δίσκους.

Είναι γεγονός ότι αρκετά από τα συμμετέχοντα ονόματα είναι κάπως άγνωστα. Λογικότατο αυτό αφού μιλάμε για συλλογή ανεξάρτητης εταιρείας. Πολλά όμως είναι καραμπινάτα μεγάλα ονόματα, άλλα πάλι είναι γνωστά αλλά έχεις απορία για το πώς ακούγεται ο νέος τους δίσκος. Επίσης σούπερ χρήσιμο για ραδιοφωνατζήδες.

Η ουσία όμως είναι ότι η συλλογή αυτή επιτυγχάνει τους εξής στόχους:

- εχει γνωστά ονόματα

- σου συστήνει νέα

- σου προσφέρει καλά τραγούδια

- απαρτίζεται από πολλά τραγούδια νέων κυκλοφοριών

- διατηρεί ένα ενιαίο περίπου ύφος

Επίσης όμως μου πρόσφερε τα εξής χρήσιμα με την ακρόαση ενός κομματιού. Διαπίστωσα ότι ο Grant Lee Philips είναι σε μεγάλη φόρμα (τον είδα και πρόσφατα και το καρατσέκαρα), με χαρά άκουσα νέα από τους Church όπου βλέπω ότι η μπάντα ακούγεται υπέροχα, μου κίνησε την περιέργεια να ακούσω και άλλα live κομμάτια από τους Echo and the Bunnymen, πληροφορήθηκα ότι ο Pete Shelley και ο Howard Devoto ηχογραφούν ξανά μέσω ενός ρυθμικότατου δείγματος.

Το κομμάτι από Billy Brag με έπεισε ότι όλος ο δίσκος του θα είναι παρόμοιος (εξωφρενικό, ούτε πρόβλεψη στο Στοίχημα να έδινα), ενώ κατάλαβα γιατί τόσοι διθύραμβοι για τους Cracker. Επαθα επίσης πλάκα με την πρόσφατη προσωπική, σχεδόν, δουλειά της Mary Lorson, τραγουδίστριας των Madder Rose, ενώ μνήμες ξύπνησαν με τους AC Acoustics. Σαν μαϊντανός σε γευστική σαλάτα ή σαν Apples in stereo έχουμε ένα γλυκό ποπ κομμάτι τους, Μια εξαίρετη γνωριμία με ένα άγνωστο όνομα, ΟΒΙ, που θα το προσέχουμε πια όπου το συναντήσουμε, μια νωχελική ρομαντική περασιά με τον πάντα μελωδικό Ron Sexsmith. Υπενθύμιση και από τις περσινές καλές κυκλοφορίες με το Ι am so open των Cowboy Junkies και το moment in the sun των CLEM SNIDE. Τι άλλο έχει μαγειρευτεί κομμάτια σπουδαίων τραγουδοποιών Paul Kelly, Frank Black, Ryan Adams, Bruce Cockburn, Jackie Leven. Και Lillac Time για όποιον αναρωτιέται τι έγιναν οι δραστήριοι καλλιτέχνες των 80s, σαν τον Stephen Duffy. Αυτά μονοκοπανιά.

Δεν ξέρω αν ζητάτε κάτι περισσότερο από συλλογές που εξυπηρετούν εμπορικούς σκοπούς, αλλά το κάνουν με σεβασμό στον καταναλωτή. Διαρκεί δε περισσότερο από 66 λεπτά

Κυριάκος Σκορδάς