ΔΕΚΑΕΞΗ ΧΑΪΚΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ SIGMATROPIC Hitch Hyke Records 18/4/2002

Έτσι θέλω την ελληνική σκηνή. Να βγάζει σε τέσσερις μήνες δίσκους που να μετριούνται στα δάχτυλα του ενός, άντε των δύο το πολύ χεριών. Δίσκοι, όμως, που να έχουν λόγω ύπαρξης. Όπως, όλοι αυτοί που έχουν κυκλοφορήσει μέχρι στιγμής μέσα στο 2002. Δίσκοι σαν των 2 By Bukowski, Κωνσταντίνου Β, ή σαν το νέο δίσκο των Sigmatropic. Δεκαέξη Χαϊκού και Αλλες Ιστορίες!

Έτσι θέλω και τους έλληνες μουσικούς. Να αφουγκράζονται τους ήχους που περνάνε από δίπλα τους, να ψάχνουν συνεχώς για νέους σε μια αδιάκοπη αναζήτηση του καινούριου. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Ακη Μπογιατζή για έλλειψη ακουσμάτων; Ουδείς! Το φετινό άλμπουμ των Sigmatropic σφύζει από φρέσκους ήχους, οι οποίοι είναι αποτέλεσμα αφομοίωσης όλων αυτών των ακουσμάτων του συνθέτη τους.

Έτσι (ξανα)θέλω τους έλληνες μουσικούς. Να ψάχνουν και τον στίχο. Να τολμάνε. Να έχουν εμπιστοσύνη στις δυνάμεις τους. Να ασχολούνται διεξοδικά και με μεράκι με δύσκολα θέματα, όπως είναι η μελοποίηση στίχων του Σεφέρη, και όχι επιφανειακά, ή για εντυπωσιασμό. Κι ας ξέρουν ότι μπορεί να φάνε και τα μούτρα τους. Μπορεί κανείς να κατηγορήσει τον Ακη Μπογιατζή για επιπόλαια δουλειά; Ουδείς! Εξάλλου, συνήθως ο τολμών νικά, και έτσι συμβαίνει και σε αυτό το άλμπουμ των Sigmatropic.

Έτσι θέλω και τους ελληνικούς δίσκους. Να είναι πρωτοπόροι. Και ταυτόχρονα να μου θυμίζουν και πράγματα. Όπως η φωνή της Χαράς Δημοπούλου στα Χαϊκού Ε και ΣΤ, που με φέρνει σε εποχές Χατζιδάκι, Μαρκόπουλου. Να μου δίνουν την εντύπωση ότι γράφτηκαν για θέατρο, ενώ δεν είναι γραμμένοι γι αυτό. Να καταφέρνουν να ξεπερνούν τη δυσκολία του θέματός τους και να ακούγονται τόσο ευχάριστα και χωρίς σταματημό!

Κυρίες και κύριοι, ο Ακης Μπογιατζής και οι Sigmatropic! Δεν θα πάρουν ποτέ βραβείο Αρίων για τον ροκ-εναλλακτικό δίσκο της χρονιάς. Θα πάρουν, όμως, το βραβείο το δικό μας, των απλών ακροατών. Για την έμπνευση, την επεξεργασία και το τελικό αποτέλεσμα. Για την ανάταση ψυχής που μας προσφέρει απλόχερα ο δίσκος.

Έτσι θέλω την ελληνική σκηνή. Να βγάζει δίσκους μάγκικους.

Κώστας Παπασπυρόπουλος