18 MOBY Virgin 15/5/2002

Κατάλληλο των 18. Ο νέος πολυαναμενόμενος δίσκος του πολυαγαπημένου MOBY έφθασε με αριθμητικό τίτλο ίδιο με τον αριθμό των 18 κομματιών του άλμπουμ.

Μετά το PLAY άλλο ένα παιχνιδάκι για τον Νεοϋορκέζο.

Καταρχήν βγάζουμε απέξω το πανέμορφο we are all made of stars, που αγαπήθηκε παράφωρα από πολυποίκιλο ακροατήριο, ραδιόφωνα, μαγαζιά, κλπ. Αλλά μάλλον η ανταπόκριση στο 1ο single είναι και ο ενδόμυχος στόχος του MOBY. Τι δηλαδή; Να κεντρίσει το ενδιαφέρον σε ανθρώπους με διάφορα μουσικά γούστα (αλλά που να έχουν έστω κάποιο γούστο στη μουσική) εντρυφώντας πάνω στις ανεξάντλητες εμπνεύσεις του.

Και στο 18 ο ΜΟΒΥ εξαντλεί σε σπουδή, είναι αλήθεια, κάποια μουσικά του ερεθίσματα, πειραματιζόμενος αρκετές φορές πάνω σε ένα θέμα, το οποίο το προσεγγίζει από διάφορες γωνίες. Μερικές φορές εφορμά κάθετα, άλλοτε πάλι αιφνιδιαστικά πετώντας από το πουθενά λούπες και ρυθμούς, εξοστρακίζοντας τα είδωλα της όποιας επανάληψης. Τα εργαλεία του είναι απλά, αναγνωρίσιμα, μουσικοκεντρικά, με πολλά πλήκτρα και πολλές χροιές φωνητικών. Φωνητικών που πρωταγωνιστούσαν στο PLAY, αλλά και πολλών εκπλήξεων. Και να μην αφήνουμε την όποια δήθεν αγωνία οι εκπλήξεις είναι η συμμετοχή της Sinead O´ Connor στο γλυκύτατο Harbour, και της Angie Stone στο rap μπιτάτο κομμάτι Jam for the Ladies, με το μπάσο σε 80s disco ρόλους.

Επικρατώντας τα προσωπικά μου γούστα, σε μια κριτική που φέρει το όνομά μου, θα πω ότι τα πολλά soulίζοντα και funky φωνητικά είναι μακριά από τα ακούσματά μου. Αλλά επειδή μπορεί να είναι κοντά στα δικά σας, θα προσθέσω τις πολλές στρώσεις μουσικής που έχουν πέσει ακόμη και σε κομμάτια που ακούγονται ως απλούστατα.

Τα intstumental και εδώ παρόντα σε μια πιο ανάλαφρη ατμόσφαιρα, με κινηματογραφικούς συνειρμούς, που κάλλιστα θα κεντρίσουν το ενδιαφέρον και των διαφημιστών, όπως στο παγερό Firework ή στο πιο απολαυστικό αργόσυρτο 18. Εντυπωσιακά είναι επίσης τα Signs of Love, Extreme ways για τα πιο ροκ σας γούστα, το sleep alone αν αγαπάτε τα τελευταία άλμπουμ των Lampchop ή το όντως σπαραξοκάρδικο Great escape, μια ευαίσθητη μπαλάντα.

Συμπέρασμα. Τα πλήκτρα στο βάθρο, η μελωδία στην αρένα, o ρυθμός ως χορηγός, τα φωνητικά στα κουλουάρ, και ο ΜΟΒΥ η φλόγα των ανεξάντλητων μουσικών προσπαθειών. Σε αυτόν τον αγώνα θα νιώσουμε αυτή τη φλόγα για περισσότερα από 70 λεπτά και θα χειροκροτήσουμε όρθιοι και με σεβασμό.

Κυριάκος Σκορδάς