WHEN I WAS CRUEL ELVIS COSTELLO ISLAND/UNIVERSAL 10/6/2002

Βαρύ φορτίο κουβαλά μα άνετα το τριγυρνά. Είναι γεγονός ότι η πορεία του ELVIS COSTELLO είτε μόνο του είτε με τους attractions) περνά μέσα από 40 κύματα. Το ότι κυκλοφόρησε η νέα του δουλειά (WHEN I WAS CRUEL) δεν σημαίνει ότι θα δούμε εδώ πιτσιλιές από αυτή του τη διαδρομή.

Ομολογώ ότι ως μουσικός και ως προσωπικότητα ο ELVIS COSTELLO βρίσκεται σε κάποιο απυρόβλητο σημείο. Μας χάρισε καρπούς από την πανκ, το φολκ, μέχρι και κλασική μουσική κάνοντας μια πορεία μοναδική. Τον είδαμε να βγάζει τα στρογγυλά γιαλιά του ώστε με του ηλίου να μας δώσει ένα μέτριο live πριν από χρόνια στη Λεωφόρο, αλλά ουδείς είπε ότι δεν περνάει πια η μπογιά του.

Στο νέο του δίσκο, μαζί με αρκετά λόγω μελών attractions, μας ξαφνιάζει ευχάριστα. Αναμφίβολα η ωριμότητα είναι πάγιο στοιχείο στη μουσική του ELVIS COSTELLO, αλλά ειλικρινά δεν περίμενα να έχει τόσα φρέσκα στοιχεία στο άλμπουμ.

Δεκαπέντε κομμάτια, άνισα μεταξύ τους λόγω γούστου αλλά με πολλές αναφορές τόσο στους ήχους που ως πιτσιρικάδες τον προσέξαμε (45, tear of your own head, dust 2, dissolve), με γνώριμου ύφους μπαλάντες (alibi, tart, my little blue window, radio silence) με απρόβλεπτα γκάζια (κυρίως στο daddy can I Turn this) και με ορισμένα ακόμη πιο ξεχωριστά κομμάτια σαν το μεθυσμένο αλά Tom Waits episode of blonde, το ουσιαστικά trip-hop when I was cruel no 2 και το πιο πειραματικό soul for hire.

Aν είστε φαν του Costello ακούστε χωρίς ενδοιασμούς, θα σας αρέσει και εσάς πολύ.

Κυριάκος Σκορδάς