NEVER, NEVER, LAND UNKLE ISLAND/ MO WAX/ UNIVERSAL 29/10/2003

Λίγο πριν την κυκλοφορία του Never never land, έμαθα πως δεν θα συμμετέχει καθόλου στο album o Dj Shadow. Φυσικό ήτανε λοιπόν να δυσαρεστηθώ, αφού ο προαναφερθείς είναι ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους της σύγχρονης ηλεκτρονικής σκηνής. Την θέση του πήρε ο Richard File ο οποίος κάνει και τα φωνητικά σε κάποια τραγούδια του album. Βέβαια, περιέργεια μου προξένησε και το κατά πόσο η απουσία του Shadow επηρέασε τον ήχο των U.N.K.L.E. των οποίων ‘εγκέφαλος’ είναι ο James Lavelle o οποίος αποτελεί και το αφεντικό της Mo Wax.

Λοιπόν, ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά. Όπως και στο προηγούμενο album του σχήματος , το ντεμπούτο Psyence Fiction του 1998, έτσι και στο Never never land οι συμμετοχές είναι πολλές και σημαντικές. Έχουμε και λέμε: Josh Homme- Queens of the stone age, Robert del Naja- Massive Attack, Μani και Ian Brown- Stone Roses, Brian Eno!!!, ο Jarvis Cocker των Pulp και άλλοι, λιγότερο γνωστοί. Από τους παραπάνω, ο Brown είναι ο μοναδικός που συμμετείχε και στο Psyence Fiction.

Στο Never never land οι κιθάρες γίνονται περισσότερο αισθητές εν συγκρίσει με το Psyence. Βέβαια, ο δίσκος έχει και τις ηλεκτρονικές στιγμές του (για electro/trip hop μιλάμε άλλωστε) όπως το I need something stronger στο οποίο o Lavelle πειραματίζεται μαζί με τους Eno και Cocker. Όμως μεγαλύτερη αίσθηση κάνουνε τραγούδια όπως το Eye for an eye ,το πρώτο single του album, το In a state το οποίο ξεκινά με ακουστικές κιθάρες οι οποίες στην συνέχεια μπλέκονται πανέμορφα με ένα σταθερό beat και synthesizers (πωπω τι ποιητικά που τα γράφω τρομάρα μου!!!) και το Inside, το τελευταίο κομμάτι του δίσκου.

Την παράσταση όμως κλέβει το Safe in mind με τον Homme στην φωνή. Μάλλον τούτο οφείλεται στο ότι δεν περίμενα να ακούσω τον τραγουδιστή των Queens να συμμετέχει σε ένα εντελώς trip hop κομμάτι. Αρκετά καλό και το Invasion το οποίο όμως είναι σαν να ξεπήδησε από το 100^th window των Massive . Δεν ξέρω, ίσως φταίει η φωνή του del Naja.

Συνολικά, το Never never land είναι ένας πολύ καλός trip hop δίσκος, ανώτερος του επίσης φετινού 100^th window, ο οποίος έχει ομοιογένεια, χαρακτηριστικό που δεν υπήρχε στο Psyence Fiction. Τελικά, μάλλον καλό φαίνεται πως έκανε στους U.N.K.L.E. η απουσία του Dj Shadow .

Παναγιώτης Αποστολάκης

Εξωτερικός Συνεργάτης