STATIC DELUSIONS AND STONE-STILL DAYS THE CATHETERS Sub Pop / Hitch Hyke 8/8/2002

"Πού πας με τέτοιο όνομα;", σκέφτηκα όταν πήρα στα χέρια μου τούτο το δισκάκι. Πώς είναι δυνατό να προκόψει μια μπάντα που λέγεται "Οι Καθετήρες"; Θα μπορούσε, βέβαια, να κάνει καριέρα, έστω και με αυτό το όνομα, αν η μουσική που προσέφερε στον ακροατή είχε ένα καλό επίπεδο. Τότε, θα υπήρχαν πιθανότητες να παρέβλεπε ο ακροατής το όνομα. Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο συνδυασμός ονόματος και μουσικής, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για μεγάλη καριέρα στο αμερικάνικο συγκρότημα.

Οι The Catheters προέρχονται από το Seattle και ηχογραφούν για πρώτη φορά για την ντόπια εταιρία Sub Pop. Δεν είναι, όμως, το Static Delusions And Stone-Still Days το ντεμπούτο του συγκροτήματος. Πριν τρία χρόνια κυκλοφόρησαν το ομώνυμο με το όνομά τους άλμπουμ, που φυσικά πήγε άπατο! Παρόλα αυτά, η ιστορική Sub Pop τους δέχτηκε στους κόλπους της, ίσως και λόγω πρωτύτερου έντιμου βίου (περιοδείες με Mudhoney και άλλα καλά συγκροτήματα). Έτσι, κυκλοφόρησαν πριν μερικούς μήνες τη δεύτερή τους δουλειά.

Οι The Catheters προσπαθούν να απελευθερώσουν μέσα σε 35 λεπτά και έντεκα τραγούδια, όλη την οργή που έχουν αποθηκευμένη μέσα τους. Από το εναρκτήριο κομμάτι, το Been There Before, μέχρι και το κλείσιμο με το What Have They Done To You, οι τέσσερις μουσικοί χτυπάνε δυνατά τις κιθάρες τους, παίζουν σε απίστευτα γρήγορους ρυθμούς τα κομμάτια τους και ουρλιάζουν στην κυριολεξία σε κάθε στίχο που εκφέρουν! Μην πάει, βέβαια, ο νους σας σε κανένα metal συγκρότημα. Για καθαρό Rock ´n´ Roll πρόκειται. Παιγμένο, όμως, με τόση αγριάδα και ωμότητα, που σε κάνει να απορείς για τα άτομα που βρίσκονται πίσω από το συγκρότημα! Να φανταστείτε το Bleary Haze, στο οποίο οι ρυθμοί πέφτουν κάπως, ακούγεται σαν μπαλάντα μπροστά στα άλλα!

Μετά από πολλές ακροάσεις, γίνεται όλο και περισσότερο αντιληπτό, ότι τα κομμάτια δεν διαφέρουν και πολύ μεταξύ τους. Υπάρχει μια κεντρική ιδέα και αυτή... παιδεύεται από τραγούδι σε τραγούδι. Το ερώτημα είναι γιατί δεν προσπάθησαν να κάνουν και κάτι άλλο; Να δείξουν και ένα άλλο πρόσωπο; Φαίνεται πως έχουν την ικανότητα να κάνουν κάτι καλύτερο. Ειδικά, στα κομμάτια 3000 Ways, Bleary Haze και Disguise Myself. Μήπως τελικά βαριόντουσαν; Όλα αυτά τα δραματικά ερωτήματα, θα απαντηθούν μάλλον στην επόμενη δουλειά τους. Αν, όμως, υπάρξει τέτοιa...

Κώστας Παπασπυρόπουλος