SINCE WE 'VE BECOME TRANSLUCENT MUDHONEY SUB POP/HITCH-HYKE 7/10/2002

MUDHONEY ...η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Μια άριστη απάντηση στη σημασία της μπόχας στη μουσική. Βρώμικο rock n roll της γνωστής παρέας από το Seattle.

Μπορεί να μας ώθησαν παλιά ότι πάνε να κατεβάσουν τα ρολά στο μαγαζί τους. Μπορεί ο μπασίστας να μην λέγεται πια Matt Lukin αλλά να μας έρχεται από τους Lubricated Goat (λέγεται και Guy Maddison), μπορεί η προπέρσινη συλλογή να μας μπέρδεψε ότι αφού αρχίσανε οι συλλογές κάτι δεν πάει καλά. Μετά ήρθε και μια διασκευή τους (Today is a good day) από το συγκρότημα των My Vitriol και είπαμε, αμάν αρχίσανε και οι φόροι τιμής.

Αλλά ιδού η διάψευση. Με ένα άλμπουμ οχετό ομβρίων μουσικών ρευμάτων. Και μέσα από το ποτάμι ακούγεται πέραν του βρυχηθμού του Mark Arm και πνευστά. Ναι, ναι πήραν τις τρομπέτες και βαράνε σε καναδυό κομμάτια. Και τα πάνε περίφημα!

Αν τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά θα πάμε κατευθείαν στο κομμάτι Νο 7 Inside Job, όπου οι MUDHONEY ερωτοτροπούν και λακτίζουν (κατά αντιστοιχία με το γαμούν και δέρνουν). Ψιλογαμίκουλας είναι εδώ και ο Wayne Kramer (ο γνωστός ντε των MC5) στον άχαρο ρόλο του μπασοκρούστη. Από εκεί και πέρα γκαραζόπορτες ξηλώνονται, ροκενρολλά κατεβαίνουν, πανκοφωνασκίες ταχύτατα ακούγονται και stonero-στοιχεία ακόμη παρόντα (γιατί τι παίζει στο καταπληκτικό out time is now;).

Παραμόρφωση στο χαοτικό Sonic Infusion με ένα υπέροχο ψυχεδελικό κλείσιμο. Δικαίως κυκλοφόρησε προχθές και ως single. Στιβαρός ήχος σε μια δεκάδα τραγουδιών με διάσπαρτα fuzzy επιχρίσματα και φρικοειδή τζαζέ αιχμές ακόμη (όπως στο αχαλίνωτο baby,can you dig the light).

Μια αγενής ματιά στην χρυσωμένη πλευρά των σημερινών κυκλοφοριών. Και από πειραματισμό τι γίνεται; μα οι MUDHONEY είναι ερευνητές της Φυσικής Μουσικής Πειραματικής, οποτε μην περιμένετε στρωτό ξεδίπλωμα των κομματιών. Εξαίρεση στο όπως στρώσεις θα κοιμηθείς είναι το γρήγορο where the flavor is το οποιο θα μπορούσε να είχε ερμηνευτεί από τους Stooges ή τους αδικοχαμένους Morphine.

Να σταθώ και στο έξυπνα φτιαγμένο εξώφυλλο με τις στρώσεις διαφανούς χαρτιού και αφήνω το περιτύλιγμα για να πέσω στο βρωμο-μέλι των MUDHONEY. Και εκεί κόλλησα!!

Δεν ξέρω τι προξενεί μεγαλύτερη ικανοποίηση το γεγονός ότι οι MUDHONEY κυκλοφόρησαν τον 8ο (νομίζω) δίσκο ή ότι κυκλοφόρησαν έναν από τους πιο καλούς δίσκους του 2002. Πιθανόν και τα 2.

Τι άλλω να πω; Ο ΔΙΣΚΟΣ ΕIΝΑΙ ΣΟΥΠΕΡ, κατανοητό?

Κυριάκος Σκορδάς