DWELLERS ON THE THRESHOLD TARWATER Kitty-Yo 11/11/2002

Οι To Rococo Rot έρχονται στην Ελλάδα. Θα μου πείτε βέβαια, τι σχέση έχει αυτό με τους Tarwater και τη νέα τους δουλειά. Κι όμως: συνδετικός κρίκος των δύο γερμανικών συγκροτημάτων είναι ο Ronald Lippok, βασικά μέλος και στις δύο μπάντες. Και μιας και οι Tarwater δεν μας έχουν επισκεφθεί ακόμα, θα είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρία να ανακαλύψουμε ζωντανά τις αρετές αυτού του μουσικού.

Πάμε στο κυρίως θέμα μας τώρα, που δεν είναι άλλο από τη επιστροφή του βερολινέζικου ντουέτου των Tarwater. Το Dwellers On The Threshold είναι η πέμπτη τους δουλειά, στην οποία συνεχίζουν αθόρυβα, αλλά σταθερά να μας προσφέρουν τους ποπ και ηλεκτρονικούς πειραματισμούς τους. Ο τελευταίος προσδιορισμός, αποτελεί και την λέξη κλειδί του άλμπουμ και, για όσους δεν γνωρίζουν, της συνολικής πορείας των δύο γερμανών. Ένας πειραματισμός που για μια ακόμα φορά είναι ελκυστικός και όχι τόσο βαρύς ώστε να αποθαρρύνει ανθρώπους που δεν είναι συνηθισμένοι σε τέτοιους ήχους.

Το αντίθετο μάλιστα. Εδώ και ρυθμός υπάρχει και κανονικά φωνητικά που "τραγουδάνε", και μελωδίες που ξεφεύγουν από τα στενά πλαίσια των πειραματικών άλμπουμ. Πολλές φορές νομίζεις ότι ακούς "κανονικά" κομμάτια, αλλά αν προσέξεις στο background, θα παρατηρήσεις τις πειραματικές αναζητήσεις των Lippok και Jestram. Σε γενικές γραμμές καταφέρνουν να πετύχουν αυτό το συνδυασμό των δύο αντίθετων πλεύσεων στη μουσική, υπάρχουν και στιγμές όμως που το αποτέλεσμα ακούγεται άνισο. Oπως, στο Diver για παράδειγμα.

Oμως το άλμπουμ έχει γενικά πολύ ωραίες στιγμές. Oπως το εναρκτήριο 70 Rupies To Paradise Road, με τη φωνή της Tone Avenstroup, ή τα Be Late, Tesla και Miracle Of Love. Θα έγραφα, μάλιστα, ότι το δεύτερο μέρος του άλμπουμ είναι και το πιο καλό. Το Dwellers On The Threshold κλείνει με το όμορφο Imperator Victus, του οποίου οι στίχοι προέρχονται από ποίημα του Hart Crane.

Αν και η νέα δουλειά του γερμανικού συγκροτήματος δεν διαφέρει και σε πολλά πράγματα από την προηγούμενη (Animals, Suns & Atoms), είναι ικανή να σας προσφέρει μερικές πολύ όμορφες στιγμές. Και είναι ικανή, αν δεν τους έχετε ξανακούσει, να σας βάλει για τα καλά στον κόσμο των Tarwater.

Κώστας Παπασπυρόπουλος