THE PARKINSONS 10/03/2004 Bassment, Leeds, UK 15/3/2004

Υπάρχουν κάποιες συναυλίες που είναι εύκολο να καταλάβεις από νωρίς ότι ο κόσμος θα είναι λίγος (αλλά πολύ λίγος...). Το εισιτήριο για τους Parkinsons λοιπόν ενώ στην προπώληση είχε 5,5 λίρες στην πόρτα είχε μόνο 5 (!). Κι αν από τα 30 άτομα που βρέθηκαν στο χώρο αφαιρέσουμε το προσωπικό, τα μέλη των τριών συγκροτημάτων και τους φίλους τους ίσως να ήμουν ο μοναδικός που πλήρωσε στην είσοδο!

Ήδη από τις 9 (Αγγλία βλέπεται) είχε αρχίσει να παίζει ένα συγκρότημα από αυτά που πετάγονται σαν τα μανιτάρια σε αυτή τη χώρα. Ιδιαίτερης αναφοράς πάντως δεν αξίζουν. Το ίδιο ισχύει και για το δεύτερο σχήμα, τους Real Losers, που μου θύμισαν τους D4 με κατά πολύ χειρότερο ήχο. Ευτυχώς που ο d.j. έπαιζε καλή μουσική στα διαλείμματα και τουλάχιστον περνούσε ευχάριστα η ώρα.

Οι Parkinsons λοιπόν, η καταγωγή των οποίων είναι κυρίως από την Πορτογαλία, έχουν την φήμη του πολύ καλού συναυλιακού συγκροτήματος. Η συνθεσή τους έχει υποστεί πολλές αλλαγές τον τελευταίο καιρό και μόνο δύο άτομα μένουν από το αρχικό σχήμα. Προστέθηκε πάντως ένας γραφικός Γιαπωνέζος κιθαρίστας με το όνομα Zed και μαλλί άλα Elvis που είναι όλα τα λεφτά!

Η μουσική τους, τυπική punk φασαρία, δεν προσφέρει τίποτα το καινούριο. Δυστυχώς δεν βρισκόμαστε στο Λονδίνο του 1977. Ό,τι όμως χάνουν από άποψη πρωτοτυπίας και μουσικής δεξιότητας το κερδίζουν με τη σκηνική τους παρουσία. Τί σημαίνει αυτό; Χοροπηδητά, σκαρφάλωμα στους ενισχυτές, χορός κάτω από τη σκηνή και μπροστά από το κοινό, οι μπύρες γίνονται σαμπάνιες κλπ. Καλύτερο κομμάτι της βραδιάς το Nothing to lose, το Streets of London έγινε Streets of Leeds για την συγκεκριμένη περίσταση ενώ το νέο τους single New wave ακούστηκε εις διπλούν αφού το συγκρότημα σύμφωνα με δήλωση του κιθαρίστα και τραγουδιστή Victor ελπίζει να πουλήσει τουλάχιστον δύο αντίτυπα.

Τα πραγματικά όργια πάντως ήρθανε στο τέλος. Όλοι μέσα στο κοινό, οι κιθάρες μοιράζονται στις πιο punk φιγούρες που εμφανίστηκαν στη συναυλία, όποιος θέλει ανεβαίνει στη σκηνή να τραγουδήσει ή καλύτερα να ουρλιάξει, τα μέλη του συγκροτήματος σκαρφαλώνουν ο ένας στην πλάτη του άλλου. Τί άλλο να πω; Οι άνθρωποι ξέρουν να περνάνε καλά!

Σταύρος Σταυρόπουλος