ΤΟ ΛΙΒΑΔΙ ΠΟΥ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΕΛΕΝΗ ΚΑΡΑΪΝΔΡΟΥ ECM 2/4/2004

Η Ελένη Καραΐνδρου ξεκίνησε τις μουσικές αναζητήσεις της το 1973 με την «Μεγάλη αγρυπνία». Από τότε μέχρι σήμερα το όνομά της ως μουσικός έχει γραφεί σε πολλές ταινίες, θεατρικά έργα, τηλεοπτικές σειρές. Ίσως όμως το σημαντικότερο τμήμα της εργασίας της να είναι αυτό το οποίο την φέρει ως συνεργάτιδα πια, στις ταινίες του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Το λιβάδι που δακρύζει αποτελεί την έβδομη κατά σειρά συνεργασία της με τον Αγγελόπουλο. Μια συνεργασία που ξεκινά από το 1982, φέρνοντας έτσι στο μυαλό μας συνειρμικά και όχι άδικα τα ονόματα των Φελίνι και Ρότα…

Η ταινία αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας ενός ιστορικού έπους το οποίο σκιαγραφεί τη πορεία δύο ανθρώπων από την Οδησσό του 1919 ως τον εμφύλιο του 1949 και παραπέρα.

Έτσι, το μουσικό μέρος καλείται να καταγράψει τα βήματα των ξεριζωμένων, τους καημούς τους, την αναμονή τους, την πίστη τους τα όνειρά τους, τις χαμένες προσδοκίες τους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η Καραϊνδρου να γράψει μουσική που κυριαρχεί η θλίψη, η συγκίνηση και ο πόνος. Εσωστρεφής, μοναχική μουσική, η οποία δημιουργείται ενορχηστρωτικά από όργανα όπως, άρπα, βιολοντσέλο, ακορντεόν, Κωνσταντινουπολίτικη λύρα, βιολί, μπάσο, πιάνο.

Πρέπει να επισημάνουμε την μουσική συγγένεια του εν λόγω μουσικού έργου με την προηγούμενη δισκογραφική παρουσία της Καραΐνδρου, «Τρωάδες» καθώς φαίνεται να εγκαταλείπει τις φόρμες οι οποίες βασίζονται σε ισχυρές μελωδικές γραμμές και να βρίσκει καταφύγιο σε μουσική η οποία είναι ισχυρά δεμένη με την εικόνα στο πανί, να απαιτεί από τον ακροατή την συμμετοχή του με αντάλλαγμα ισχυρό συναισθηματικό αποτέλεσμα.

Η Καραϊνδρου επιβεβαιώνει άλλη μια φορά την κλάση της ως μουσικός και μας κάνει να αναρωτηθούμε πια θα ήταν η πορεία της εάν εργαζόταν στο Χόλιγουντ.

Το cd κυκλοφορεί από την ECM σε μία ιδιαίτερα καλαίσθητη συσκευασία και με ένα ένθετο με πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την ταινία.

Πέτρος Μαϊστράλης