JAM SABBATICAL GARLIC BELLA UNION/PENGUIN 7/4/2004

Για την τελευταία δουλειά των Garlic επισημάνθηκε πως μόνο ο Σκορδάς μπορεί να ασχοληθεί με Garlic… Άρπαξα λοιπόν την ευκαιρία και την…άφησα για κάμποσο καιρό αναξιοποίητη, αλλά έστω και με καθυστέρηση, αλλά με πίστη στους σχεδόν συνονόματους μου Λονδρέζους σας σημειώνω μια κυκλοφορία που θα έπρεπε να την είχατε εντοπίσει μόνοι σας.

Απευθύνεται σε εσάς που αγαπάτε την ανεξάρτητη αμερικάνικη μουσική, άσχετα που οι Garlic είναι Εγγλέζοι. Σε εσάς που “λιώσατε” εκατοντάδες πλάκες πεζοδρομίου – pavement περπατώντας στα νοητά μουσικά μονοπάτια. Εκεί που δεν ασχολείσαι με τον εργολάβο, που οι πλάκες δεν σπάνε, δεν σηκώνονται από την υγρασία, η διαδρομή σου δεν επηρεάζεται από ολυμπιακά έργα και τελικά όταν ακόμη και…καρότα ξεπρόβαλαν στο πεζοδρομιακό σου ροκ, πάλι ικανοποιημένος/η ήσουν. Το ότι οι Garlic συμμετείχαν και στο περσινό tribute στους pavement, ασφαλώς τυχαίο δεν ήταν.

Το JAM SABBATICAL αποτελεί μια έκθεση 10 τραγουδιών από την εξαμελή παρέα των Garlic. Μια έκθεση που διαρκεί μόλις 37 λεπτά, αλλά περιέχει όμορφα κομμάτια. Κυρίαρχα στοιχεία η μελωδία στα τραγούδια και οι φωνητικές ικανότητες του Mike Wyzgowski. Εντονότατα αυτά από την αρχή με το όμορφο A Weird Wood Soul, όπου το άρπισμα στην κλασική κιθάρα συγκρατεί τις συλλαβές σε ένα τέμπο του στυλ take a walk on the wild side.

Τρία κιθαριστικά ξεσπάσματα σε ισάριθμα γρήγορα κομμάτια, kathleen and marie, one think or another και waverly, ικανά για τις αντιθέσεις και για την ικανοποίηση σας, αν θεωρείτε το lo-fi λίγο μονόχνωτο. Σε αυτά οι συσχετίσεις με grandaddy είναι εμφανείς, αλλά και ο “παππούς” βοηθά πάντα! Και αλλού βέβαια υπάρχει ρυθμός με λίγο rhythm της κιθάρας, αλλά πιο πολύ προς τη μελωδία πάμε, όπως στο face down. Νομίζω ότι το πλεονέκτημα των πολυμελών συγκροτημάτων είναι ότι τα πολλά άτομα ρίχνουν πολλές ιδέες, παίζουν πολλά όργανα, που σε άλλα σχήματα δεν χωράνε, παίζουν πολλά πράγματα και προσφέρουν ήχους που δημιουργούν πολλές ευκαιρίες στο μιξάρισμα. Βέβαια αυτό δεν εμπόδισε τους 6…να γίνουν 11 με φίλους μουσικούς που συμμετέχουν με τσέλα, σύνθια, percussion….και παλαμάκια! Νομίζω ότι το πλεονέκτημα είναι τα γεμάτα με backing sounds κομμάτια, που ποτέ δεν γίνονται φορτωμένα. Μάλλον σε αυτό θα βοηθά και ο παραγωγός.

Στην παραγωγή είναι ο – όποια πέτρα και αν σηκώσεις θα με βρεις – Lenny Franchi. Να σας θυμίσω μερικές από τις παραγωμίξεις του: στο σπουδαίο ντεμπούτο ep των MUSIC, σε 3-4 κυκλοφορίες του TRICKY, στο ασύλληπτο post της Bjork, σe δίσκους των Delta, Cressent, British Sea Power, Garbage, κλπ.

Έστω λοιπόν και με καθυστέρηση προσέξτε το δίσκο αυτό των garlic, λυρισμός, μελωδία, lo-fi ρυθμούς πάρτε μαζί σας το cd ταξιδεύοντας το Πάσχα και μετά ακούστε για συνέχεια τους wilco ή τους flaming lips ή ακόμη και τους pinback, και το ταξίδι θα γίνει πιο ευχάριστο.

Κυριάκος Σκορδάς