LIVE TOM BARMAN, GUY VAN NUETEN UNIVERSAL 29/4/2004

Τι ζόρι τραβούσε ο τραγουδιστής των αγαπημένων DEUS φίλτατος κ.Tom Barman για να τραγουδήσει ακουστικά τόσα όμορφα τραγούδια; Σε αυτές τις σαχλές ερωτήσεις αβίαστα έρχεται μια ρηχή απάντηση, του στυλ να μια καλή αρπαχτή. Ο γνωστός επιφυλακτικός και φιλεύσπλαχνος εαυτός μου όμως αρνιόταν πάντα τέτοιες απαντήσεις.

Και καλά έκανα. Διότι ο δίσκος είναι ΑΡΙΣΤΟΥΡΓΗΜΑ. Μόνο που απευθύνεται σε αυτούς που είναι επιρρεπείς στα αριστουργήματα, έχουν στριμωχθεί σε κάποια από τα sold out των Βέλγων, έχουν ανακαλύψει τα μαθηματικά με τραγούδια σαν το Little Arithmetics, έχουν εντρυφήσει στο ideal crash πριν κάνουν την υποχρεωτική ασφάλιση στο ΙΧ τους, έχουν πάει σε παιδικό πάρτυ με το Serpentine και ήθελαν και να το βάλουν να χορέψουν τα ανήψια του γείτονα, ξέρουν την Αμβέρσα και εν τέλει θέλουν να ξανανιώθουν τα αγαπημένα τους τραγούδια μέσα από τη μέθοδο της διύλισης, δηλ. της αναδομημένης ακουστικής εκδοχής. Κι εκεί ως πρωτόγονοι που ανακάλυψαν το λίθινο σφυρί, αναγνωρίζουν τα γνωστά τους τραγούδια με ύφος πομπώδες και εσωτερικής αγαλλίασης.

Οι υπόλοιποι μπορείτε να ακούσετε μια σειρά όμορφων τραγουδιών, σε blues-jazz ερμηνείες και αν δεν έχετε σχέση με τους Deus, τότε πρώτον ντροπή στα ραδιόφωνα της πόλης που μένετε, στους δισκοπώλες που αγοράζετε και στην άτυχη παρέα σας και δεύτερον δεν πειράζει γιατί τότε θα ξέρετε τον JJ Cale και το After Midnight που εδώ διασκευάζεται.

Πέραν της αποτυχημένης εύθυμης προσέγγισης πρόκειται αγαπητοί φίλοι και αγαπητές φίλες για ένα υπέροχο άλμπουμ, και μάλιστα διπλό. Μελαγχολικό και ερωτικό, πράο και εύστοχο, εκδηλωτικό και συναισθηματικό. Ο Barman είναι ένας σπουδαίος ερμηνευτής, αλλά ειλικρινά δεν θέλησα ποτέ να τον απομονώσω από το ανατρεπτικό όχημα των Deus. Εδώ μαζί με τον Guy Van Nueten σε πολλά κομμάτια στο πιάνο προσφέρει για περισσότερη από 1 ώρα, αποτυπωμένο σε ψηφιακή μορφή, ένα σκοτεινό χώρο όπου φαντάζεσαι καθηλωμένους θεατές που αποθέώνουν στο τελείωμα κάθε τραγουδιού.

Πέραν των δικών του 8 κομματιών (Right as rain, one advice, space, everybody’s weird, serpentine, nothing realy ends, magdalena, little arithmetics και το luxury) ακούμε την ερμηνεία στα river man και fruit tree του Nick Drake, River της Joni Mitchell, After midnight και magnolia του J.J. Cale, Memory of a free festival του David Bowie. Όλα είναι ηχογραφήμένα την περίοδο 2001-2002 σε διάφορες πόλεις από το Άμστερνταμ και το Δουβλίνο ως το Πόρτο και το Λονδίνο. Το δεύτερο cd του είναι όλο ηχογραφήμένο στο Ρότερνταμ.και είναι της τεχνολογίας του SACD player, που όμως εγώ δεν έχω για να το εκτιμήσω.

Αλλά έτσι κι αλλιώς είναι όλα καταπληκτικά τραγούδια. Με απλό φιλικό παρεϊστικο τρόπο, με τα τριξίματα στην ακουστική κιθάρα, με το σιγοντάρισμα του κόσμου που σφυρίζει ρυθμικά στο Harry Irene και το έντονο χειροκρότημα αποθέωσης σε κάθε τραγούδι. Αξίζει να κινήσετε Deus και δαίμονες για να το αποκτήσετε.

Κυριάκος Σκορδάς