IF YOU LOSE IT LAST DAYS OF APRIL BAD TASTE/OLON 18/5/2004

Αφού περίμενα να περάσουν οι τελευταίες μέρες του Απρίλη και πριν πάμε στις τελευταίες μέρες του Μάη ας αφιερώσουμε λίγα λόγια για τους LAST DAYS OF APRIL και την τελευταία τους δουλειά IF YOU LOSE IT. Οι Σουηδοί συνεχίζουν στη μελωδική τους pop/rock και λίγο punk πορεία και στο 5^ο τους άλμπουμ, όπου για λίγο περισσότερο από μισή ώρα προσφέρουν σιγοβράζοντα και λίγο μελαγχολικά κομμάτια. Μελαγχολικά, γρήγορα και φωτεινά. Μια περίεργη συνύπαρξη που ίσως είναι το ατού στα τρίλεπτα καλά δομημένα τους τραγούδια. Τρίλεπτα κομμάτια μακριά από τη λογική του 1-2-3 πάμε, αλλά με πολύ καλές συνθέσεις.

Δεν θα έλεγα πως υπάρχει κάποια εξέλιξη, αλλά οι καλές συνθέσεις και τα αξιοπρόσεχτα φωνητικά συναθροίζονται σε έναν ευχάριστο δίσκο. Η παρέα από την Στοκχόλμη σαφώς πιο εξωστρεφής από τους Nada surf, ομόηχα πολύπλοκη με τους fountains of wayne. Συναισθηματικοί και κιθαριστικοί, συντηρώντας στα όρια τον χαρακτηρισμό emo που τους συνόδεψε από το 1998 και το 1^ο τους album. Κάλλιστα θα μπορούσαμε να μιλάμε για τη φρεσκάδα ενός καινούριου σχήματος, αν δεν υπήρχε σταθερή προϊστορία.

Τα secret tracks ανάμεσα στο 6^ο και 7^ο και στο 7^ο και 8^ο κομμάτι παραπέμπουν αρκετά σε Godspeed, αλλά και η συμμετοχή του κιθαρίστα των Logh σε αυτόν τον δίσκο δίνει έναν έξτρα τόνο. Στα σίγουρα δεν υπάρχουν εδώ τραγούδια που θα σε συναρπάσουν, αλλά από μόνος σου θα συγκρατήσεις εύκολα το πιασάρικο εναρκτήριο it’s on everything και το αρκετά πιο πικρό και μελαγχολικό want to go, αλλά και το κάπως πιο δυναμικό me the plague. Πίσω στην αγνή 60ς περίοδο με το αλά Neil Young φωνητικά στο do for two και ρυθμικό κράτημα στις κιθάρες στο live the end που με τόσο επιμονή και “γνώση” φωνάζουν στο ρεφρέν. Το αρκετά νοσταλγικό και χαμηλότονο fast, so fast με το οποίο κλείνει και ο δίσκος επιβεβαιώνει την γλυκοπικρη γεύση

Κυριάκος Σκορδάς