CARBON GLACIER LAURA VEIRS Bella Union 14/10/2004

Είστε από αυτούς που λάτρεψαν το περσινό (2003) άλμπουμ της Cat Power; Είστε από αυτούς που σαγηνεύονται ακόμα από μια γλυκιά γυναικεία φωνή, η οποία απλά με μια κιθάρα ξεδιπλώνει όλες τις αρετές της; Είστε από αυτούς που ακόμα ψάχνουν τον καλύτερο δίσκο που έχει βγει μέχρι στιγμής μέσα στο 2004; Ε τότε εδώ είστε! Αφήστε το ποντίκι και διαβάστε…

Η Laura Veirs είναι από εκείνα τα ονόματα που δεν τα παίρνεις εύκολα με καλό μάτι. Αν τους δώσεις και προσοχή ποτέ… Εξάλλου, είναι και η ίδια τόσο lo-fi που δύσκολα να τη γνωρίσεις. Να, το περσινό της ντεμπούτο, για παράδειγμα, ούτε το μυρίστηκα, ούτε και κανείς άλλος στη χώρα μας, έχω την εντύπωση. Το Troubled By The Fire, όπως ονομαζόταν, ήταν ένας ακουστικός δίσκος που έγερνε καταφανέστατα προς το μέρος της country και του blues. Ωραία τραγούδια, όμορφες μελωδίες, δεν προμήνυε όμως με τίποτα τη φετινή «μετάλλαξη» της –γεννημένης στο Colorado- κοπελιάς.

Στο φετινό Carbon Glacier η Laura Veirs συνεχίζει να προσφέρει ωραία τραγούδια και να τελειοποιεί τις όμορφες μελωδίες, αλλά –και εδώ συντελείται η μετάλλαξη- μουσικά μπαίνει βαθιά στο χώρο του lo-fi ανεξάρτητου αμερικάνικου ροκ. Σε ένα χώρο που έχει προσφέρει μοναδικά διαμάντια τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια με τελευταίο λαμπρό παράδειγμα το You Are Free της Cat Power. Και αναφέρομαι και πάλι σε αυτό το δίσκο γιατί ο δίσκος της Veirs έχει πολλά κοινά στοιχεία με αυτό της Chan Marshall. Μουσικά, συναντιούνται περίφημα στο κομμάτι Icebound Stream, στους δίσκους τους οι στίχοι είναι έντονα βιωματικοί, ενώ παράλληλα και εδώ θα βρείτε εκείνα τα ανατριχιαστικά σπαρακτικά στοιχεία που υπήρχαν στο You Are Free (ειδικά στα κομμάτια Shadow Blues και Snow Camping).

Απλά στο Carbon Glacier δεν θα ακούσετε έντονη τη χρήση του πιάνου. Η Veirs και η εξαιρετική μπάντα που χρησιμοποιεί, οι Tortured Souls, δίνουν βάση στην ακουστική κιθάρα και στο γκλόκενσπιλ, το οποίο σε κάποια σημεία δίνει έναν γλυκό, παιδικό και αθώο τόνο στα τραγούδια, όπως στο μαγευτικό –και καλύτερο του δίσκου- Rapture. Πάντως, μην έχετε αμφιβολία ότι η Veirs μπορεί εξίσου καλά και να… ροκάρει. Ακούστε το single The Cloud Room και θα καταλάβετε. Εξάλλου, αυτή η άριστη φωνή μπορεί άνετα να διαπρέψει σε διάφορα είδη μουσικής…

Μπορεί μέσα στο 2004 να έχω ενθουσιαστεί με τη σπιρτάδα των Franz Ferdinand, τη μαγκιά των Modest Mouse, την επιβεβαίωση των Interpol, την εξέλιξη των Electrelane, την ήρεμη δύναμη των Two Lone Swordmen, για ένα όμως είμαι σίγουρος: η Veirs και οι Veils έχουν βγάλει τους καλύτερους φετινούς δίσκους!

Κώστας Παπασπυρόπουλος