Ο ΒΑΚΧΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΩΝ ΝΥΜΦΩΝ / ΤΥΡΒΑΣΙΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΝΥΜΦΗ PRIKOSNOVENIE/POETA NEGRA 5/11/2004

Ξεκίνησα την ακρόαση της τελευταίας δημοσίευσης των Δαιμονία Νύμφη με χοντρά κεριά από ΚΕΡΙ καμωμένα να καίνε στο δωμάτιο μου και sticks ινδικά (άσχετο αλλά εμένα μου αρέσουν) να ευωδιάζουν τον χώρο. Φυσικά τα κινητά κλειστά (ε ναι ντε, Έλληνας γαρ, κατέχων 2 κινητά) και τη χρήση του ηλεκτρισμού περιορισμένη στα άκρως απαραίτητα, Η/Υ για να με διαβάζεται τώρα εσείς και θερμοσίφωνας για την προσωπική καθαριότητα.

Λίιιιγο πριν τελειώσει το μαγευτικό πρώτο <κάλεσμα των Ναιάδων» κάτι στον χώρο με ενοχλούσε.

Μην είναι τα φώτα του δρόμου Κλείνω τις κουρτίνες. Μπα !

Μην είναι το βουητό απ το ανεμιστηράκι του υπολογιστή Κλωτσιά στο pc (ε ρε τι σου κάνει η εμπειρία). Μπα !!

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ … οι «κωφοί» του ακάλυπτου ακούν στη διαπασών στην TV τη φρίκη από έκρηξη βόμβας στο Ιράκ που έπεται των συγκλονιστικών ομολογιών κάποιου αστέρα των reality….

- Κλείστε το ή χαμηλώστε το, ΤΟΝ ΠΑΝΑ ΜΟΥ ΜΕΣΑ…

Ουπς, τον Πάνα;;

ΟΚ, το πείρα χαμπάρι. Να γιατί δεν γέμισα το ποτήρι μου με τον «William» (τον Grant ντε). Να γιατί σήμερα θέλω να πιω κρασί απ τη Νεμέα. Να γιατί κλείνω τα μάτια και ο Δαίμονας με βοηθά να συνεχίσω…

Ούτοι μέν δή ούτω διενενώντο ποιήσειν.

Τουτέστιν, οι «Δαιμονία Νύμφη» έτσι γούσταραν να το κάνουν.

Τα δύο πρώτα πολύτιμα και συλλεκτικά πλέον cds τους «Ο ΒΑΚΧΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΩΝ ΝΥΜΦΩΝ» και « ΤΥΡΒΑΣΙΑ» σε μία μοναδική επανέκδοση απ΄ την Γαλλική «PRIKOSNOVENIE» πλέον κοσμούν τη δισκοθήκη μου.

7 μοναδικά διαμάντια φωτίζουν τη μουσική μου γνώση και μου θυμίζουν τη Μητέρα ‘Όλων, τη «μάνα Γη». Με στέλνουν στα λεξικά να ψάχνω για τη γλώσσα των Ελλήνων. Με κάνουν και χαμογελώ αφού αντιλαμβάνομαι το πόσο εφήμεροι είναι όλοι αυτοί που ντροπιάζουν την Ελληνική μουσική με το μικρό τους όνομα και μόνο !!!

Οι «Δαιμονία Νύμφη» χρησιμοποιούν αντίγραφα αρχαίων Ελληνικών οργάνων και δημιουργούν σημερινή μουσική πιο επίκαιρη από ποτέ. Είναι «γοτθική», είναι «dark», είναι «rock».

… Είναι ΜΟΥΣΙΚΗ.

Ο στοίχος τόσο περίεργα παράταιρος των καιρών δεν ζητά να σε μεταφέρει. Απαιτεί. Και το καταφέρνει. Όλα τα σύγχρονα είναι στο περιθώριο στο άκουσμα των «Δαιμονίων». Ή καλύτερα, είναι στη πίσω σελίδα.

Γιατί τι άλλο μπορεί να είναι περισσότερο λυτρωτικό σε ένα τραγούδι από τον στοίχο / επίκληση ,

«Ο Ζευ και σεις οι Ολύμπιοι εισακούστε με. Σε σας απευθύνουμε αυτήν εδώ την προσευχή. Δώστε μας υγεία άκρατη και τη Θεά Ειρήνη».

Κλείνω…

Κλείνω τον υπολογιστή και κλείνω και τον θερμοσίφωνα. Κάτι κάνουμε λάθος εμείς οι «μοντέρνοι» και πρέπει να το βρούμε. Σας ευχαριστώ Δαιμόνιοι !

Ημέρης δε επιλαμψάσης ονείρου μεν τούτου λόγον ουδένα εποιέετο (ΗΡΟΔΟΤΟΣ – ΒΙΒΛΙΟ Ζ΄ - ΠΟΛΥΜΝΙΑ)

Χρήστος Αρβανιτίδης